Lifestyle

Heftig verhaal: vrachtwagen ongeluk

Girlscene.nl gaat over fashion en beauty, allerlei happy dingen. Helaas zijn er soms ook minder leuke dingen in het leven en die passen goed in onze rubriek ‘lifestyle’. Want vervelende en heftige dingen horen helaas bij het leven. Sommige meiden hebben wel iets heel heftigs meegemaakt en willen hun verhaal graag met jullie delen.

“Drie jaar geleden, toen ik 15 was, heb ik een vrachtwagen ongeluk gehad. Door dit ongeluk heb ik nog steeds dagelijks te maken met de klachten van een whiplash en rugklachten. Elke keer als ik sirenes hoor denk ik eraan terug en ik ben bang voor vrachtwagens.

heftig verhaal

Op 18 maart 2009, 5 dagen voor mijn 16e verjaardag, stond ik bij het verkeerslicht stil naast een vrachtwagen om - nadat het verkeerslicht op groen zou springen - rechtdoor te gaan. Niet wetende dat de vrachtwagen rechtsaf zou slaan, en niet verwachtende dat hij mij over het hoofd zou zien, vertrok ik meteen na het groene licht van het verkeerslicht te zien.

Toen ik vertrok zag ik tot mijn grote schrik dat de vrachtwagen rechtsaf sloeg. Ik kon geen kant op. Ik werd omver geduwd door de vrachtwagen en ik kwam met mijn fiets onder een van de achterste wielen van de vrachtwagen vast te zitten.

Dit gebeurde allemaal in een mum van een tijd. Gelukkig zag de vrachtwagenchauffeur in één blik in zijn spiegel een hoofd van een meisje waarna hij super hard op de rem trapte. 

heftig verhaal

Toen deze man uitstapte en mij zag liggen kwam hij niet dichterbij (hij was zelf in shock omdat het hem een keer eerder was overgekomen, met dodelijke afloop).

Aan de overkant van het kruispunt waren toevallig politieagenten die het ongeluk hadden zien gebeuren en meteen naar mij toe waren gerend. Zij hadden ook meteen de brandweer, meer politie en ook de ambulance gebeld. Van de brandweer kan ik me vrij weinig herinneren, maar volgens mij komen ze standaard bij vrachtwagenongelukken. Omdat het even zou duren voordat na de politie ook de ambulance er zou zijn, hield een van de politie agenten mij van de grond af, omdat ik in een benarde positie op de grond lag.

heftig verhaal

Toen de ambulance er was werd aan de vrachtwagenchauffeur gevraagd of hij voorzichtig een stukje achteruit kon rijden, zodat mijn fiets - waaronder ik vast zat - niet meer vast zou zitten onder het wiel van de vrachtwagen. Daarna werd mijn rechtervoet vastgezet omdat de ambulance medewerkers vonden dat die raar lag.

Eenmaal in de ambulance heb ik zelf mijn moeder gebeld om haar niet te veel te laten schrikken. Ik zou haar in het ziekenhuis wel vertellen wat er precies gebeurd was, op dit moment was het genoeg voor haar om te weten dat ik een ongeluk met de fiets gehad had, in de ambulance lag en op weg was naar het ziekenhuis.

Aangekomen in het ziekenhuis moest ik bijna twee uur wachten op de arts om een röntgenfoto te maken van mijn enkel, omdat ie raar had gelegen. Mijn moeder was ook vrij snel in het ziekenhuis, erg geschrokken maar blij dat ik niet meteen verteld had wat er precies aan de hand was, omdat ze anders als een gek naar het ziekenhuis zou zijn gereden. Later kwam ook mijn vader, speciaal vanuit zijn werk gekomen. Daarna kreeg ik de röntgenfoto waaruit bleek dat ik geen gebroken enkel had, maar een gekneusde enkel.

De enige directe schade van het ongeluk was een gekneusde enkel, een diepe wond op mijn enkel en een kapotte laars. Enkele dagen na het ongeluk werd een politierapport gemaakt waarvoor een politieagent bij mij thuis kwam. Mij is toen de mogelijkheid gegeven voor slachtofferhulp, maar omdat ik op dat moment naast de directe schade nog geen problemen had heb ik dit nog niet gedaan.

heftig verhaal

Sinds het ongeluk heb ik angst voor vrachtwagens, waardoor het mij ook langer heeft geduurd om mijn autorijbewijs te halen. In het openbaar vervoer kan het soms lastig zijn als ik geen plek heb om te zitten, want om nou als 19-jarige gezond uitziende meid te vragen aan mensen of je op hun plaats mag zitten, daar ga ik niet aan beginnen.

Ik heb zeker weten geluk gehad, maar weet ook dat als de vrachtwagenchauffeur mijn hoofd niet zo snel zou hebben gezien, ik dit verhaal waarschijnlijk niet na zou kunnen vertellen. Die gedachte blijft heel eng."

LOVE dit artikel
1 meid heeft deze blog geloved