Lifestyle

Heftig verhaal: gepest

Girlscene.nl gaat over fashion en beauty, allerlei happy dingen. Helaas zijn er soms ook minder leuke dingen in het leven en die passen goed in onze rubriek ‘lifestyle’. Want vervelende en heftige dingen horen helaas bij het leven. Sommige meiden hebben wel iets heel heftigs meegemaakt en willen hun verhaal graag met jullie delen.

“Hier spreekt een slachtoffer van pesters. Negen jaar lang ben ik gepest op de meest verschillende manieren. Sommige mensen vinden het een wonder dat ik nog leef.

Het begon al toen ik voor de tweede keer verhuisd was. Ik was pas vijf jaar oud en iets te slim voor mijn leeftijd. Alle andere kinderen wilden in de pauze niet samen spelen, want ja voor een kind uit groep 3, was ik nog maar een kleuter.

heftig verhaal

Na twee jaar lang buitengesloten te zijn, werd het alleen maar erger. In groep vijf bleek ik een raar soort type huid te hebben, voor sommige kinderen zag het er doodeng uit en dat was het ook. Een extreem droge huid waar ik nu nog mee zit en wat ook nauwelijks op te lossen is. Als ik dan buiten kwam om te spelen schreeuwden een paar: 'Kijk, daar heb je haar weer, kom we moeten wegrennen voor we zo lelijk worden als zij!'

Ik ben een paar keer weggelopen van school, omdat het me teveel werd. Daarna zochten leraren mij op, pakten me stevig vast en hadden geen idee hoe ik me voelde. Ze hadden geen idee wat pesten eigenlijk was.

heftig verhaal

Toen kwam er een jaar waar alle kinderen probeerden vrienden te verzamelen op Hyves. 'Hoe meer vrienden hoe populairder' was de grote regel. Tot een van de jongens dacht grappig te zijn en een nep account aanmaakte. Hij ging cyberpesten. Ik heb elke dag gehuild. Geen idee wat er mis met me was of waarom ik niet geaccepteerd werd.

Toen ik eindelijk naar de naar de middelbare school mocht, dacht ik dat het allemaal wel afgelopen zou zijn. Dat bleek toch anders uit te pakken. Die vervelende kinderen van de basisschool zag ik nooit meer, alleen hadden ze nog wel wat aan de wereld nagelaten: vooroordelen. Alles begon weer opnieuw, precies zoals het toen een paar jaar geleden was. Dat was voor mij de druppel die de emmer deed overlopen. Ik deed een zelfmoordpoging, maar faalde. Ik durfde niet, ik dacht niet dat er een weg zou zijn om nog meer pijn te lijden. Elke dag met tegenzin naar school, mijn spullen verstoppen of afpakken en er voor de lol mee overgooien. En als ik dichter dan twee meter bij iemand in de buurt kwam, liepen ze zo weg. Nu zal je je vast dingen voorstellen en zo voelde ik me ook: zwartgemaakt en achtergelaten. 

heftig verhaal

Twee jaar later ging dat ook nog eens verder op mijn schoolresultaten. Zelfs voor je vrienden opkomen was verkeerd in ogen van anderen. De directie van school kon me ook niet helpen, ze hebben na twee dagen proberen moeten vertellen: 'Er is geen hoop meer voor je, echt meisje, zoek het nu zelf maar uit, wij kunnen niks meer voor je doen'. Kwaad dat ik was! Ik heb de hele school bij elkaar gescholden en zelfs een paar mensen neergeslagen. Omdat ik dacht dat je op die manier wel dezelfde pijn kon voelen. Gelukkig was dat aan het eind van het schooljaar, anders was ik zeker geschorst.

Een jaar later zat ik op een andere school, waar sommige mensen niet luisterden naar alle vooroordelen. Het beste jaar wat ik ooit gehad heb. Iedereen die toen in me geloofde ben ik nog steeds dankbaar.

heftig verhaal

Hoe ik er uiteindelijk bovenop gekomen ben? Die zomer kwam ik op een festival alle mensen tegen waardoor ik ooit gepest was, de hele avond heb ik gelachen. Ze konden niet geloven dat ik nog leefde, en daar stond te dansen en te lachen. Sommigen hebben vijf minuten lang met open mond staan kijken.

En als ik ze nu tegen kom? Gewoon lachen. Dat is echt wat ze niet kunnen hebben. Je moet vuur niet met vuur bestrijden. Dat wil ik met jullie delen. Worden jullie ooit eens gepest? Ga lachen, op welke manier dan ook. Lach ze uit, lach om iets wat in hun gezicht zit, of om een voorbijganger die wat raars doet.

heftig verhaal

De laatste keer dat ik gepest werd is nu meer dan twee jaar geleden. Ik kom ze soms nog tegen en dan lach ik naar ze, maar ik praat niet met ze. Want die aandacht hebben ze een paar jaar geleden al van me gekregen. Die eerste indruk maken ze niet opnieuw.”

LOVE dit artikel
10 meiden hebben deze blog geloved