Lifestyle

Heftig verhaal: PTSS door heftig ongeluk

Girlscene.nl gaat over fashion en beauty, allerlei happy dingen. Helaas zijn er soms ook minder leuke dingen in het leven en die passen goed in onze rubriek ‘lifestyle’. Want vervelende en heftige dingen horen helaas bij het leven. Sommige meiden hebben wel iets heel heftigs meegemaakt en willen hun verhaal graag met jullie delen.

Wat is PTSS?
PTSS, ook wel post traumatische stress stoornis genoemd. Een hele impact op je leven. Door iets wat in het verleden is gebeurd kan er wel eens PTSS ontstaan. Het hoeft niet direct na het ongeval te komen. Soms zit er nog een verwerkingsproces tussen.

"Ik was met familie op vakantie in Spanje toen wij werden aangereden door een sportwagen die harder dan 220 km p/u reed. Ik en mijn oom en tante reden over de bekende brug in Almeria. De brug is wel tien meter hoog met daaronder een bijna lege rivier. De man raakte de achterkant van onze auto, waardoor mijn oom de macht over het stuur verloor en we uit de bocht vlogen en naar beneden vielen. In de val raakte werd ik door de klap uit het achterraam geslingerd en viel ik op een grote steen. De auto belandde een centimeter naast mij. Dit had mijn dood kunnen zijn.

ongeluk

Ik heb bijna een maand lang in coma gelegen met een paar weken herstel in het ziekenhuis van Almeria, Torrecardenas, het logo zal ik nooit meer vergeten. Elke dag had ik wel twee onderzoeken, want ik was 17 jaar dus er kon van alles mis zijn. Uiteindelijk constateerden de doctoren dat er in de toekomst iets niet in orde zal zijn. Mijn herstel duurde ongeveer twee jaar door de vele letsels en pijn die ik had.

Toen ik fysiek hersteld was, kreeg ik het mentaal moeilijk. Toen we werden aangereden lag ik te slapen dus ik had weinig van het ongeluk gezien. Familie en vrienden spraken er veel over, omdat het zo heftig was. Door die verhalen heb ik een trauma gecreëerd. Ik begon beelden te zien die ik nooit gezien kon hebben. Maar het leek zo echt, ik voel de pijn en de angst. Ik kon alles opnieuw afspelen zonder dat ik er bij was. Dan zag ik mezelf op de grond liggen, of dat ik naar het ziekenhuis werd vervoerd. Het zit zo diep, dat ik er nooit met iemand over gepraat heb.

Ik begon dat ook met andere dingen in mijn leven te doen. Negatieve dingen borg ik netjes op in mijn gedachten. Mijn hoofd zat zo vol, dat mensen mij begonnen te vertellen dat ik niet slim was en niets zou bereiken. Dagelijks viel ik huilen in slaap. Hierdoor heb ik een post traumatische stress stoornis ontwikkeld.

ongeluk

Op een gegeven moment deed ik dat ook met de dingen die er in mijn dagelijkse leven speelden. Negatieve dingen werden voor mij standaard opmerkingen die ik snel in mijn gedachten opborg. Mijn hoofd zat er vol van. Mensen die mij vertelde dat ik niks kon bereiken, dat ik niet slim genoeg was of dat ik gewoon beter bij het begin kon stoppen omdat zij beter wisten dan ik en het mij niet zou lukken. Elke avond voelde ik mij er rot over. Bijna elke avond viel ik huilend in slaap. Ik begon in de mensen te geloven die mij vertelde dat ik niets waard ben. Van al deze dingen heb ik dus een post traumatische stress stoornis ontwikkelt.

Op school ging het slecht en op het werk wilde het ook niet lukken. Soms kon ik mezelf wel pijn doen. Elke dag vroeg ik mezelf af waarom dingen mij niet wil lukken, hoe hard ik ook me best deed.

Ik vergrootte de ontwikkeling van mijn stoornis. Zo erg dat het een angst werd. Bij de gedachtes kreeg ik gauw een hyperventilatieaanval of een paniekaanval. Een PTSS- aanval was echt verschrikkelijk. Het voelde alsof ik maar niet naar adem kon grijpen, de warmte, hartkloppingen, gedachtes en vragen die door me hoofd spookten en een flinke black-out. Ik wist niet meer waar ik moest beginnen en hoe ik moest denken. Op het werk ging alles mis en op school wilde het ook niet lukken. Thuis kon ik er niet over praten. Mijn ouders zijn heel sterk. Hoe hard het ook mag tegenvallen zij gaan altijd door tot het bittere eind. Ik wilde niet dat ze wisten wat er precies speelde. Ik voelde me anders. Het leek voor mij alsof de hele wereld normaal is en ik het lelijke eendje was.

ongeluk

In het dagelijkse leven ben ik een echte levensgenieter. Ik laat de buitenwereld zien dat ik iemand ben die alleen van plezier en gezellig houdt. Mijn humor was ook het gene wat mijn angsten kon verbergen.

Na een lange tijd had ik uit eindelijk een goede vriendin van mij in vertrouwen genomen. Mijn hele levensverhaal heb ik aan haar uitgelegd. Op het eerste moment was het best schokkend. Het was zo erg, ik kon gewoon mijn eigen verdriet niet in bedwang houden. Na een aantal gesprekken had ik het initiatief genomen om hulp in te schakelen. Toen liep ik bij de psycholoog. Ik werd getest in verschillende fronten. Uit de test is dus daadwerkelijk gebleken dat ik PTSS heb.

Door middel van een EMDR sessie (Eye Movement Desensitization  and Reprocessing) heb ik geleerd om mijn angsten onder ogen te zien. Na 7 sessies kon ik eindelijk zeggen dat ik over mijn angst heen was. Tenminste dat dacht ik. Het was even rustig in mijn hoofd gewest, maar het duurde niet lang. Omdat ik de blokkade in mijn hoofd had opgeven was ik veels te open over hetgeen wat mij maar tegemoet kwam. Elk kleine/ grote detail wat er was maakte mij kwetsbaar. Zo kreeg ik vaak last van huilbuien en angstaanvallen.  

Het was erg moeilijk om de dingen nog positief te kunnen bekijken. Hoe graag ik ook probeerde, de angst won altijd van mij.

ongeluk

Op school leerde ik een meisje kennen die het zelfde heeft meegemaakt als wat ik op dat moment mee maakte. Het voelde zo goed om iemand te ontmoeten die weet waar ik over praatte. Het was alsof ik niet meer alleen was met PTSS. Een aardig meisje die sinds kort uit haar PTSS-stoornis kwam. Dit gaf mij wel weer een beetje hoop in het leven. Soms zag ik het gewoon niet zitten en snapte ik van mezelf niet meer wat ik hier nog deed als ik niets meer kon bereiken.

Op het moment loop ik nog steeds bij de psycholoog. Ik leer mijn zelfvertrouwen terug te winnen en positief naar de wereld te kijken. Omdat ik nu wat meer open ben over mijn verleden kan ik makkelijker mijn doelen bereiken. En er zijn wel degelijk mensen die begrip voor de situatie hebben. Ze staan achter mij en helpen mij verder te komen in de toekomst.

Bij tentamens of bijzondere situaties heb ik nog wel eens de neiging in paniek te raken, maar ik heb gelukkig mensen in mijn omgeving die klaar voor me staan om mij te helpen met mijn angsten om te gaan. Ook doe ik vaak wat mindfullness trainingen om mij te ontspannen en leer ik bewust vanuit mijn buik adem te halen.

Stapsgewijs ben ik er zeker van dat ik met dank aan vrienden, familie en externe groepen tot een succesvolle toekomst te komen met daarin de beheersing van mijn angsten."

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved