Lifestyle

Heftig verhaal: totale blindheid

Girlscene.nl gaat over fashion en beauty, allerlei happy dingen. Helaas zijn er soms ook minder leuke dingen in het leven en die passen goed in onze rubriek ‘lifestyle’. Want vervelende en heftige dingen horen helaas bij het leven. Sommige meiden hebben wel iets heel heftigs meegemaakt en willen hun verhaal graag met jullie delen.

Toen ik negen was, ruim tien jaar geleden, heb ik te horen gekregen dat ik totale netvlies loslating had en dat heeft geleid tot totale blindheid aan mijn rechteroog.

Heftig verhaal

Hoe het begon...
Ik zat in groep 6 en had een themaweek over zintuigen. Nu zijn je ogen ook zintuigen en moesten we daar ook spelletjes mee doen om te kijken of er misschien verschil in zat. Een van de spelletjes was dat je je hand voor je ene oog moest houden, dan wisselen met je andere oog en dan vertellen wat het verschil was. Bij de meeste klasgenootjes was er eigenlijk geen verschil. Bij mij wel. Als ik mijn hand voor mijn rechteroog hield, zag ik niks. De docent was bezorgd en belde mijn ouders om te zeggen dat het verstandig was om naar de oogarts te gaan. Mijn moeder was zo bezorgd dat ze meteen een week later een afspraak had gemaakt.

Een week later zat ik bij de oogarts, niet geheel onbekend voor mij want ik kwam er wel eens vaker voor mijn bril. Nu was het anders, want zelfs de grootste letter op het scherm kon ik niet lezen. Eerst geloofde de arts mij niet, even later had hij door dat ik het echt niet zag. Ik moest nog een paar testen doen voordat hij met het UMC Radboud Ziekenhuis in Nijmegen belde.

Heftig verhaal

Binnen een week had ik een afspraak in Nijmegen en drie dagen na de afspraak had ik de eerste van acht operaties in anderhalf jaar tijd. Na de eerste zeven operaties zag ik tijdelijk nog zwart/wit met mijn rechter oog. Die periode ben ik weinig op school geweest en heel veel thuis. De achtste keer was de operatie meer succesvol en hield ik mijn zicht langer vol. Maar naar drie maanden was het helemaal mis, omdat ik zo jong was groeide alles heel erg snel bij mij wat voor erg veel littekenweefsel zorgde.

Na acht operaties was er weinig meer aan te doen. Zelf heb ik er toen samen met mijn ouders voor gekozen om het zo maar te laten en te leren leven met het feit dat ik nooit meer zou kunnen zien met mijn rechteroog. Na de achtste keer ben ik ruim een jaar niet geopereerd. Ik had er even geen zin meer in, wilde gewoon weer naar school gaan en spelen met vriendinnetjes.

Een jaar en een verhuizing verder ben ik voor de negende en tot nu toe laatste keer geopereerd. Ik was ondertussen twaalf jaar oud en zat in groep acht. Een week na mijn twaalfde verjaardag werd ik voor het laatst geopereerd. Dit was alleen cosmetisch omdat anders mijn oog in kon zakken doordat er niet genoeg druk in het oog zelf was waardoor het er vreemd en raar uit zou gaan zien. Die olie die ze er toen in hebben gedaan zit er nu nog steeds in. Deze olie zal ooit nog een keer vervangen moeten worden, maar wanneer dat zal gebeuren weet nu nog niemand. De precieze oorzaak is ook nooit gevonden. Meerdere artsen van het hoogste niveau hebben zich er al over gebogen. Het kunnen twee dingen zijn namelijk een soort virus of een klap die ik op mijn oog heb gehad. Als het een klap was, dan kan ik me dat niet meer herinneren.

Heftig verhaal

Een tijd lang heb ik er veel problemen mee gehad en kon ik de verandering moeilijk accepteren. Ik kijk ook een beetje scheel en dat stoorde mij heel erg. Inmiddels ben ik twintig en kan ik het wel een plekje geven. De mensen om mij heen weten het, maar als ik een nieuw iemand ontmoet vertel ik het niet meteen. Ze vinden me dan vaak zielig, maar dat ben ik niet. Wel ben ik nu voorzichtiger met mijn andere oog. Verder doe ik gewoon met mijn vriendinnen mee en kijken zij even voor mij naar rechts als er een leuke jongen voorbij loopt.

Door Naomi

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved