Lifestyle

Heftig verhaal: Bootongeluk

Girlscene.nl gaat over fashion en beauty, allerlei happy dingen. Helaas zijn er soms ook minder leuke dingen in het leven en die passen goed in onze rubriek ‘lifestyle’. Want vervelende en heftige dingen horen helaas bij het leven. Sommige meiden hebben wel iets heel heftigs meegemaakt en willen hun verhaal graag met jullie delen.

"Op een mooie zomerdag gingen we met het gezin varen, ik was toen tien jaar oud. We waren heerlijk aan het varen, ik zat met een been in de boot en mijn andere uit de boot. Tijdens de lunch bleven we een beetje ronddobberen en mijn vader maakte een grote bocht met de boot. Iets te scherp alleen want ik viel opeens in het water. Mijn vader zag dit gebeuren, sprong meteen in het water en tilde mij weer de boot in. Ik had een enorme wond op mijn hoofd en het bleef maar bloeden.

Heftig verhaal

Mijn moeder pakte meteen een handdoek om het bloeden te stoppen, terwijl mijn vader zo snel mogelijk naar de kant stuurde. We stapten met bikini en al de auto in en reden als een speer naar het ziekenhuis in Alkmaar. Daar aangekomen moesten we in de wachtkamer wachten tot we geholpen werden. Op een gegeven moment kwam er een arts langslopen en bekeek snel de wond op mijn hoofd. Hij vertelde mijn ouders dat ik met spoed mee moest komen.

Er werd een foto van mijn hoofd gemaakt om te kijken wat er precies aan de hand was en of er nog verdere schade was. Ik had een scheur in mijn hersenvlies en moest met spoed naar Amsterdam overgebracht worden. Eenmaal in het ziekenhuis aangekomen werd ik meteen naar de operatiekamer gebracht.

Heftig verhaal

Na een kort overleg, terwijl ik op de tafel lag, kreeg ik te horen dat ze mij gingen opereren en dat mijn lange, blonde haren eraf geschoren werden. Ik was bang en moest hier heel erg om huilen. Toen ik een beetje tot rust was gekomen, werd ik onder narcose gebracht en begon de operatie. Mijn haar werd eraf geschoren en er werd een stukje van mijn schedel open gezaagd.

Een paar uur later lag ik op de intensive care en was alles goed verlopen, alleen durfde ik niet in de spiegel te kijken of aan mijn hoofd te voelen. Ik had een enorme wond vanaf de zijkant van mijn hoofd tot de achterkant van mijn oor. Af en toe kwam de zuster langs om te kijken of alles goed ging.

Ja, het ging wel goed maar ik had geen zin om te praten. Niet tegen de zusters en zelfs niet tegen mijn ouders. Zij besloten daarom ook om mijn beste vriendin langs te laten komen in de hoop dat ik wel met haar zou praten en dat klopte. Na zes dagen in het ziekenhuis te hebben gelegen mocht ik weer naar huis toe. Thuis aangekomen lagen er allemaal lieve kaartjes en kreeg ik veel bezoek van familie, vriendjes en vriendinnetjes. Ook van school kreeg ik kaarten en een boekje vol met beterschap wensjes erin! Op een dag stond zelfs mijn hele klas voor de deur. Hier schrok ik alleen een beetje van en ik vond het eng om naar ze toe te gaan, maar uiteindelijk ben ik naar beneden gekomen om ze gedag te zeggen.

Heftig verhaal

Het ongeluk gebeurde vlak voor de zomervakantie, waardoor we niet drie weken naar Italië konden gaan zoals we gepland hadden. Dat vond ik wel erg jammer, maar vrienden van ons nodigden ons even later uit om een weekje mee te gaan naar Center Parcs. Super leuk leek me dat! Ze hadden daar een zwembad en daar gingen wij met z'n allen naartoe. Ik droeg elke dag een hoofddoekje omdat ik me schaamde voor mijn kale hoofd. Helaas werd ik in het zwembad heel erg uitgelachen en uitgemaakt voor moslim. Ik schrok me dood!

Na de zomervakantie begon school weer. Ik ging voor het eerst weer lessen volgen en droeg op de eerste dag mijn lievelingshoofddoekje, roze met wit. Ja, iedereen keek me aan en er werd over me gepraat, maar na drie weken was dit gelukkig over. Ik kreeg eindelijk weer wat haar op mijn hoofd en er waren zelfs mensen die vonden dat kort haar mij veel leuker stond! Ga gewoon zonder hoofddoekje naar school zeiden ze dan en de volgende dag heb ik dat ook gedaan. Met wat gel in mijn haren ging ik naar school toe en gelukkig kreeg ik alleen maar positieve reacties van iedereen! Mijn zelfvertrouwen kwam gelukkig weer terug.

Nu, een paar jaar later, zie ik dit ongeluk als een nare gebeurtenis maar weet ik ook dat het niemand z'n schuld was. Mijn vader heeft zich nog lang schuldig gevoeld, maar ik ben nooit boos op hem geweest. Stiekem ben ik ook wel blij dat mijn lange haren weer terug zijn. Dit staat mij toch beter ik vind!"

Bron beeld: weheartit

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved