Lifestyle

Autisme.. Hoe zit dat?

69

Naar feestjes gaan, nieuwe mensen leren kennen, lachen en huilen met je vriendinnen... De een vind sociaal zijn leuker en makkelijker dan de ander. Maar voor sommige mensen is dit buitengewoon moeilijk. En dat beperkt zich zeker niet alleen tot sociaal zijn. We hebben het over autisme. Maar wat houdt dat precies in?

Als je autisme hebt, ervaar je de wereld om je heen als chaos. Daarom vind je het prettig als alles op dezelfde manier en volgorde gaat. Je kunt slecht tegen verandering of als iets anders gaat dan je had bedacht. Want dan begrijp je de wereld niet meer. Je wordt bang en raakt in paniek.

Contact met anderen vind je erg moeilijk. Je snapt vaak niet wat gebaren en lichaamstaal betekent. Je begrijpt eigenlijk niet wat iemand bedoelt. Grapjes heb je meestal ook niet door. Je vindt het lastig aan te voelen wanneer een gesprek eindigt. Als iemand huilt dan ben je meer onder de indruk van het vocht wat uit de ogen komt, dan dat je bedenkt wat er aan de hand zou kunnen zijn.

au

Je neemt alles heel letterlijk. Zo neem je gezegdes heel serieus. Het komt niet over dat er iets andere mee wordt bedoeld. Als je autisme hebt, dan praat je het liefst over de onderwerpen waar jij door gefascineerd bent. Dat zijn vaak ook 'ongewone' onderwerpen zoals spoorwegboekjes of landkaarten. Je hebt het daar graag over, omdat het iets is dat jij begrijpt en dat zorgt voor duidelijkheid in de chaotische wereld.

Het is verwarrend voor je wat je in bepaalde situaties nu wel of niet mag doen. Want waarom zoen je je moeder bij het afscheid, maar de mevrouw achter de kassa niet? Als je autisme hebt, dan moet je dit soort dingen leren en onthouden. Het wordt nooit een automatisme.

Wat is autisme?
Autisme is een stoornis in de informatieverwerking van de hersenen. Informatie die via het zicht, geur en geluid binnenkomt, wordt bij mensen met autisme anders verwerkt. Zij hebben moeite om de details die zij waarnemen te verwerken tot een samenhangend geheel. Hierdoor zijn communicatie en sociale dingen bijvoorbeeld heel lastig.

au

Autisme heb jij je hele leven en gaat niet over. Het is een onzichtbare handicap die invloed heeft op je hele leven. Autisme heeft sterke en zwakke punten. Er zijn verschillende vormen van autisme. Ruim één procent van de Nederlanders - ca. 190.000 mensen - heeft een vorm van autisme. De kans is dus groot dat je wel iemand kent met autisme.

Wat zijn de kenmerken van autisme?

- Beperkingen in de interactie
Contact met andere mensen is heel lastig.

- Een gestoorde communicatie
Sommigen gaat praten heel goed af, maar als snel vallen er bijzonderheden in het taalgebruik op. Ze gebruiken bijvoorbeeld heel moeilijke woorden. Humor wordt vaak niet begrepen.

- Zich herhalende patronen van gedrag, belangstelling en activiteiten
Mensen met autisme kunnen geobsedeerd bezig zijn met bepaalde voorwerpen, hobby's of onderwerpen.

- Informatie verwerkings- en integratieproblemen
Mensen met autisme hebben in wisselende mate problemen met de verwerking van informatie. Zo reageren ze overgevoelig op bepaalde prikkels en hebben ze moeite met het schakelen van de ene situatie naar de andere.

au

Welke vormen autisme zijn er?
Er zijn verschillende vormen van autisme. Voor alle mensen met autisme geldt dat zij op sociaal gebied en in de communicatie problemen hebben. Het onderscheid tussen de verschillende soorten autisme is zelfs voor deskundigen vaak moeilijk te maken.

- Klassiek autisme
De taalontwikkeling gaat anders. Een klassieke autist kan het moeilijk vinden om te leren plaatjes. Je moet het oefenen met foto's of plaatjes. En als je dan kan praten dan kies je vaak aparte woorden uit.

- Asperger
Iemand met Asperger kan zonder foto's en plaatjes leren praten, maar dat betekent niet dat je goed kunt communiceren. Het sociale deel is voor jou veel moeilijker. Kinderen met Asperger gebruiken vaak woorden die niet bij hun leeftijd passen. Daarom lijkt het alsof ze erg slim zijn. Op school en studie kunnen mensen met Asperger vaak goed mee komen. Ze krijgen pas moeite als het pauze is of als ze op schoolreisje of stage gaan.

- PDD-NOS
Dit is een groep mensen die niet in het hokje van Asperger of klassiek autisme passen, maar wel de kenmerken van autisme vertonen.

au

Waar komt het door?
De meeste psychische stoornissen zijn er al vanaf je geboorte. Ze zitten in je genen. Als het in je familie zit, dan heb jij ook grotere kans om autisme te hebben. Maar dat hoeft natuurlijk niet. Het kan zo zijn dat je broertje wel autisme heeft, maar jij niet. Terwijl jullie in dezelfde omgeving zijn opgegroeid. Waarom je broertje het wel heeft en jij niet, is niet bekend. Niemand weet precies hoe stoornissen ontstaan. Daarom wordt er nog steeds veel onderzoek naar gedaan.

Wat kun je aan autisme doen?
Autisme is niet te genezen. Je blijft je hele leven autistisch. Wel kunnen psychotherapie en eventueel medicatie kunnen de symptomen verlichten.

au

Bron: autisme, leokannerhuis, nji, mindmasters
Bron beeld: weheartit

Door: Emma

LOVE dit artikel
6 meiden hebben deze blog geloved

Plaats een reactie

Je bent nog niet ingelogd.

of maak een nieuw account om een reactie te plaatsen.

Of login via Facebook

69 reacties

  • 3 jaar geleden Lolalol112

    mijn vrienden weten niet dat ik autistme heb en ik wou het wel is vertellen alleen ik durfde het niet omdat ik bang ben dat ze me raar gaan vinden en niet meer met me omwilengaan. Dit is zo sinds dat mensen in mijn klas heel erg begonnen te schelden met autist tegen mensen (die het niet hadden) en het is dus blijkbaar in hun ogen iets raars om te hebben. Ik weet niet of ik het moet vertellen

  • 3 jaar geleden Shootmedown

    Ik vind het altijd een beetje irritant als iemand over autisme praat, dit komt omdat mijn zusje het heeft. Mensen hebben er vaak een vertekend beeld van en gaan er maar vanuit dat zij de symptomen heeft die hier o.a. zijn opgenoemd, maar autisme is geen grap. Jaren geleden werd ze steeds boos, ze is ook best agressief aangelegd. Je kan een autist gewoon niet beoordelen, dit is een beetje een vertekend beeld dus.

  • 3 jaar geleden Konijntje

    Mijn beste vriendin heeft ook autisme.

  • 4 jaar geleden Damon_master_piece

    ik heb ook autisme

    goed artikel

  • 4 jaar geleden Lisa Louws

    Op zich een goed artikel dit, maar toch vind ik dat niemand, eigenlijk ècht uit kan leggen wat autisme precies inhoudt. Dit omdat iedereen met autisme anders is. Ik ben 15 en heb PDD-NOS. Ik zit op een normale middelbare school, en heb naarmate ik ouder word steeds mimnder moeite met contact leggen met onbekenden. Dit is niet voor alle autistische mensen zo.

    Wat ik in dit artikel niet terug kan lezen, zijn de positieve dingen over autisme (want die zijn er óók!). Mensen met autisme zijn namelijk over het algemeen vaak heel erg goed in 1 specifiek iets, en dat kan vanalles zijn. Bij mij is dat dat ik me heel gioed uit kan drukken in talen. Daar heb ik nu, maar ook later in mijn leven profijt van. Ik vind dat we ons als mensen ook wel wat meer op de positieve dingen kunnen richten.

    En ik sluit me ook aan bij @just a girl. Ik hoor het woord autisme vaak vallen op school, en mwnsen weten dan vaak niet eens wat het (ongeveer) is.

  • 5 jaar geleden thisismylife

    @just a girl, ik heb zelf pdd nos, en sommige dingen uit het artikel herken ik me zelf inn(zoals moeilijke woorden gebruiken) maar ik herken mezelf meer in jou reactie. Ik ben druk en praat ook veel en ik stelmook echt alles uit. Ik zit nu wel op een gewone middelbare school, maar in mijn klas begin ik nu steeds meer te merken dat ze me raar vindrn. Er word ook veel gescholden met autist.

  • 5 jaar geleden just a girl

    Ik heb asperger maar ik vind de dingen die hierin staan niet zo kloppen bij mij. Het gaat juist heel goed in de pauzes en op een schoolreisje praat ik het meest van allemaal. Wel vind ik het moeilijk om op iemand af te stappen en stel ik ALLES uit. Huiswerk, de afwas... Zelfs een blog maken op girlscene!

    Ik vind het trouwens heel kwetsend dat er mensen zijn die schelden met autist (wat niet eens een scheldwoord is). Dat mensen soms schelden? Oké maar gebruik dan een normaal woord.

  • 5 jaar geleden bloodyface

    Mijn broertje heeft asperger, hij is nu elf. Soms wel lastig idd

  • 5 jaar geleden BaconEater

    Ik jheb ook autisme, klassiek autisme om precies te zijn, en ik kan gewoon normaal praten. Ik heb zelf moeite met op mensen af te stappen. Ik weet niet waarom maar dat is gewoon zo. Ook kan ik best wel tegen verandering, maar als er echt te veel gebeurd beland ik dan in een blokkade. Ik reageer dan net meer. Ik kom er wel na een tijdje uit de blokkade,

  • 5 jaar geleden Daphne

    ik heb de diagnose Asperger gekregen. ik ben door de girlz benadert en dit is wat er in gaat komen. dit is mijn verhaal. ik ben super blij dat dit er in komt en hij ligt in april in de winkel.

    Daphne (14): 'Op de basisschool merkte ik dat ik net even anders in elkaar stak dan de meeste klasgenoten. Ik legde wat moeilijker sociale contacten en stapte niet zo snel op mensen af. Ik keek liever de kat uit de boom, omdat ik niet zo goed kon inschatten of ik die persoon echt aardig vond en andersom. Daarbij liep ik nooit achter de populaire kinderen aan qua stijl, want ik voelde me prettiger als ik mezelf kon zijn. Vanaf de eerste klas werd ik daarom gepest. Mensen merkten dat ik verlegen was en onzeker, en konden mij er makkelijk uitpikken. Ik kon in mijn eentje toch niks terugdoen. School werd hierdoor een nare ervaring, want ik voelde me altijd alleen. In de pauzes had ik niemand om mee om te gaan en in de klas wisten mijn klasgenoten me keer op keer te treiteren. Als ik bijvoorbeeld een spreekbeurt gaf, sprak de klas af om met zijn allen tegelijkertijd te lachen. Op zulke momenten kon ik wel door de grond zakken van ellende. Thuis huilde ik vaak over wat op school gebeurde en ik ben meerdere malen met mijn ouders naar de schoolleiding gestapt. Dan werd de klas toegesproken en was het twee weken lang ok. Maar daarna begon het allemaal weer van voor af aan. Ik voelde me machteloos, omdat de school me ook niet kon helpen om het op te laten houden. Ik voelde me altijd het meest op mijn gemak met dieren en mijn twee katten waren mijn beste vrienden in de hele wereld. Zij waren mijn steun en toeverlaat tijdens deze moeilijke jaren. Ik wilde het liefst ook vrienden om leuke dingen mee te doen, maar ik had niet het idee dat ik deze ooit zou krijgen. Ik dacht dat het aan mij lag dat ik zo verlegen was en moeilijk contact maakte. Hierdoor werd ik nog bozer op mezelf. Maar mijn ouders dachten dat er een reden aan ten grondslag kon liggen. Zij hadden ook andere dingen gemerkt, die hun aan het denken hadden gezet. Toen we op vakantie waren, had de badkamer waar we douchten een heel andere kraan dan thuis. Ik was vreselijk kwaad geworden, omdat ik niet wist hoe deze kraan werkte. Verder was ik thuis ook een stuk rustiger en in mezelf gekeerd dan mijn broertje en zusje. Ik zat vooral in mijn kamer te lezen. Daarom hebben mijn ouders me op mijn tiende laten testen op autisme. Mijn ouders hadden mij niet verteld waarom ik de testjes moest doen, dus ik dacht er verder niet over na. Maar op een middag kort daarna, zei mijn moeder dat we even een stukje moesten wandelen. Ze vertelde dat de uitslag binnen was en dat ik het Syndroom van Asperger had. Ik schrok hier heel erg van want ik dacht dat ik een asperge ziekte had zoals de groente en het klonk heel ernstig. Ik had er namelijk nog nooit van gehoord.

    Maar thuisgekomen hebben we meer informatie opgezocht en kwam ik erachter dat het allemaal meeviel. Asperger is een lichte vorm van autisme, waardoor je iets moeilijker contact legt en sociale situaties moeilijker kan inschatten. Er zijn superslimme mensen die het hebben, zelfs Einstein had Asperger. Nu ik wist dat ik dit had, was het een opluchting. Ik begreep eindelijk waarom ik me al

    die jaren anders had gevoeld op school en in sociale situaties. Dat lag dus niet aan mezelf, maar kwam door de Asperger. Nu ik wist waar het door kwam, kon ik er meer op letten. Als ik in een nieuwe sociale situatie terecht kwam, en verlegen raakte, kon ik me er makkelijker overheen zetten omdat ik wist waar het door kwam. We besloten het niet aan de grote klok te hangen, omdat ik wist

    dat ik er op school mee gepest zou gaan worden. Zelfs familie vertelden we het pas na heel lang.Maar voor mij was het een belangrijk iets om over mezelf te ontdekken. In groep 7 kwamen er een paar nieuwe meisjes in de klas. Toen ik gepest werd, nam een van hun het voor me op. Ze zei dat de rest van de klas op moest houden. Ik kon niet geloven dat ze het lef had gehad. Bij elkaar werd ik gepest door meer dan twintig man tegelijk. Het was makkelijker om

    mee te doen voor klasgenoten of niks te zeggen uit angst. Maar dit meisje vond het niet kunnen en liet dat duidelijk merken. Vanaf dat moment was zij mijn vriendin. Ook een ander meisje werd onze vriendin en met zijn drietjes vormden we een groepje. Ineens hoorde ik ook ergens bij en voelde ik me onderdeel van een groep. Dat was een heerlijk gevoel. Het pesten hield niet op in groep 7 en 8, maar het was beter te verdragen nu ik vrienden had. Ik zat in de pauzes niet meer alleen en werd

    bij gym voor de verandering wel gekozen. Eerder was ik altijd degene die als laatste overbleef, nu had ik vriendinnen met wie ik lol kon maken. Toch vond ik het na al die jaren moeilijk om mensen te vertrouwen. Ik bleef bang dat ze me toch zouden laten vallen, maar dat gebeurde niet. Voor mij was het een goede periode. Ik had het idee dat door te weten dat ik Asperger had, ik meer aan mezelf kon werken en hierdoor meer open had gestaan voor sociaal contact, met als gevolg dat ik vriendinnen had gekregen.Ik ben bewust naar een andere middelbare school gegaan dan mijn klasgenoten, zodat ik niet bij een van mijn pestkoppen in de klas zou komen. Op mijn nieuwe school voelde ik me goed en maakte ik nieuwe vriendinnen. Ik werd niet meer gepest, wat heel fijn was. Als ik zag dat anderen werden gepest, was ik de eerste die er wat van zei. Dat vond ik eng, want ik was altijd bang dat dit ervoor

    zou zorgen dat ik misschien ook weer gepest zou worden. Maar ik wist hoe alleen ik me al die jaren had gevoeld en hoe fijn het was geweest als mensen het voor me opnamen, dus deed ik hetzelfde. Toch was ik nog wel bang dat mensen erachter zouden komen dat ik Asperger had. In de eerste merkte ik jammer genoeg dat ik dit beter geheim kon houden. Ik maakte een nieuw vriendinnetje en vertrouwde haar. Ik heb haar daarom over mezelf verteld en hoopte dat dit geen verschil zou

    maken. Maar van de een op de andere dag negeerde ze me en wilde ze niet meer met me omgaan. Als ze wat zei, snauwde ze en behandelde ze me alsof ik haar slaafje was door opdrachten te geven. Ik besloot niet meer met haar om te gaan, omdat ik in zo een vriendschap ook geen zin had. Ze vertelde mijn geheim aan niemand door, maar ik merkte door haar reactie toch dat sommige mensen

    onterecht bang werden of me raar zouden vinden als ze het wisten. Als iemand die me mocht zo raar deed, dan wilde ik niet eens weten hoe andere mensen erop konden reageren. Ik had veel leuke vriendinnen in de klas, maar wist nu zeker dat ik het hun niet zou vertellen. Op sociaal vlak ging het dus heel goed, maar ik begon op andere manieren last te krijgen door de Asperger. Ik kon heel goed leren en haalde het eerste jaar van de HAVO alleen maar goede cijfers.

    maar in het tweede jaar begon het moeilijker te worden. We kregen steeds meer inzichtsvragen, en ik kon het verband niet leggen met wat ze wilden weten. Ik kon iets helemaal uit mijn hoofd kennen waardoor ik een tien zou kunnen halen, maar als er een doordenkvraag op papier stond bakte ik er niks van. Dit is ook iets wat veel mensen met Asperger hebben, dus mijn ouders herkenden het en konden me meteen helpen. Zij hebben gezorgd dat de schoolleiding op de hoogte was van wat ik had en dat ik na school hulp kreeg van iemand. Deze vrouw nam met me door waar ik de fout in was gegaan bij toetsen en waar ik tegenaan liep. Daar had ik veel aan, maar in de derde wist ik geen voldoendes te halen. Bijna elke vraag die we kregen, was een doordenkvraag, waardoor ik opeens voor bijna geen enkel vak meer voldoende stond. Aan het einde van jaar besloot ik daarom naar de MAVO te gaan, waar de vraagstelling wat makkelijker was. Mijn vriendinnen waren verbaasd dat

    het zo slecht ging met mijn cijfers, terwijl ik toch zo slim was en goed kon leren. Omdat ik toch

    naar een andere klas zou gaan na de vakantie, besloot ik hun te vertellen over de Asperger. Dat

    vond ik heel eng, maar tot mijn verbazing reageerden mijn vriendinnen er heel normaal op. Eentje

    zei zelfs iemand te kennen die het ook had en dat ze wist dat er niks geks aan was. Dat deed me heel

    veel goed.

    Ook al had ik nu goede reacties gekregen, was het nog steeds niet iets wat ik met zomaar iemand

    wilde delen. Toen ik naar de MAVO kreeg ik nieuwe leuke vriendinnen. Toch heb ik het ze niet

    verteld, omdat die angst om hiermee gepest te worden blijft bestaan. Ik wil ze eerst langer kennen

    en helemaal vertrouwen voor ik het ga delen. Nu ik toetsen kon maken zonder inzichtsvragen,

    ging het qua cijfers ook ineens heel goed. Ik zit nu een half jaar in deze klas en heb het erg naar

    mijn zin. Het was de juiste keuze om een niveautje lager te gaan doen. Het gaat nu eigenlijk in alle

    opzichten prima. Naast mijn school doe ik veel leuke dingen met dieren, waar ik veel plezier in heb.

    Zo rijd ik paard en help ik bij andere paardrijdlessen voor mensen met een beperking. Ik vind dit

    zo leuk dat ik later een zorgboerderij wil beginnen. Misschien heeft de Asperger hier dus voor veel

    positieve dingen gezorgd in mijn leve. Omdat ik op sociaal vlak wat meer moeite had, is mijn band

    met dieren mijn hele leven lang al een belangrijk onderdeel van mijn leven. Had ik geen Asperger

    gehad, had ik dan op dezelfde manier omgegaan met dieren? Wellicht niet, dus dan heeft dit me

    toch ook een voordeel opgeleverd. Hoe moeilijk de basisschooljaren ook zijn geweest, ik zou toch

    niks aan mezelf willen veranderen, ook niet dat ik Asperger heb.

    Ik merk dat mensen een heel verkeerd beeld hebben van autisme. Ze denken daarbij aan mensen

    die een hele zware vorm hebben waardoor ze agressief worden als dingen niet exact zo gaan als ze

    gewend zijn en niet uit hun woorden kunnen komen. Die zijn er natuurlijk ook, maar er zijn ook

    heel veel meiden die net als ik een lichte vorm hebben. Het is niet eerlijk om allemaal als hetzelfde

    gezien te worden. Ik merk ook dat er veel wordt gescholden met autist. Dat doet me pijn, want

    ik denk dan altijd aan wat ik heb en hoe mensen zouden reageren als ze wisten van de Asperger.

    Maar mensen begrijpen niet waar ze mee schelden, dus daar verander ik toch niks aan. Ze schelden

    ook met nare ziektes alsof het niks is en staan daar ook niet bij stil. Het ergste vind ik dat mensen

    denken dat je het aan iemand kan zien. Dat een autist iemand is met een afwijkend uiterlijk, terwijl

    dat helemaal niet zo is. Aan mij zie je helemaal niks. Ik zou willen dat het beeld dat mensen hebben

    hierover verandert.

    Toen ik jonger was, schaamde ik me dat ik een vorm van autisme had. Dat kwam vooral omdat ik

    zo bang was dat mensen me hierdoor raar zouden vinden. Ik was ook een tijdje boos dat mij dit nu

    juist moest overkomen. Waarom waren mijn broertje en zusje niet autistisch en ik wel, vroeg ik me

    dan af. Nu is die boosheid en schaamte voorbij en ben ik blij dat ik weet en begrijp wat ik heb. Ik

    vind het nog steeds niet leuk dat mensen zulke rare vooroordelen hebben, maar ik heb geaccepteerd

    dat dit bij me hoort en me uniek maakt. Ik heb een heleboel eigenschappen, autisme is slechts een

    van de vele dingen die me bijzonder maakt.'

  • 5 jaar geleden Dana

    Ik ben op de basisschool getest op autisme en ben bestempeld op raakvlakken met autisme, maar iedereen heeft wel bepaalde raakvlakken met autisme, dus dat zegt niet veel.

    En KawaiixSweetiexDaisuki, dat is helemaal niet waar. Ik ben zelf hoogbegaafd en ken ook best wat mensen die ook hoogbegaafd zijn maar daarvan hebben er geloof ik maar een paar autisme en voor zo ver ik weet is dat geen asperger. Hoogbegaafde kinderen hebben vaak wel een moeilijker taalgebruik dan hun leeftijdsgenoten maar dat ligt gewoon aan hun hoge IQ, niet aan een autistische spectrumstoornis. Ik heb bijvoorbeeld toen ik anderhalf was tegen zwarte piet gezegd dat ik geen pepernoten mocht vanwege mijn koemelkallergie maar ik heb geen autisme, dus dat kan moeilijk aan asperger liggen.

    Autistische stoornissen en IQ zijn gewoon heel andere dingen die in dit geval in kenmerk overeenkomen.

  • 5 jaar geleden Inge

    Ik ben licht autistisch, dus die vorm hoort er ook nog bij

  • 5 jaar geleden Lana

    Ik ben 2 maanden te vroeg geboren en heb waar schijnlijk daar door ook autisme (pdd-nos) en dislexie. Het voelt alsof andere mensen je niet begrijpen. Erg lastig om er mee om te gaan. Je leeft in je eigen wereldje

  • 5 jaar geleden Bleach

    Ik heb pdd-nos :c

    Maar ik heb niet dat ik dingen te letterlijk neem of dat ik een vast patroon nodig heb, bij iedereen is dat anders.

  • 5 jaar geleden ♛ StяαωвєяяуχMιℓк ♛

    Zijn bijna alle mensen die asperge hebben hoofdbegaafd? (of vice versa)

    Want ik denk dat best wel veel mensen asperge hebben als ze hoofdbegaafd zijn...

  • 5 jaar geleden Tessa

    Mijn vriendje heeft een combinatie van ADHD en licht autisme als gevolg van dat hij klinisch dood is geboren en daardoor hersenbeschadiging heeft. Ik merk er zelf niet heel veel van. Het is een hele lieve zachtaardige jongen, die soms heerlijk makkelijk kan praten, en dan niet alleen met mij, maar ook met anderen. Hij zegt vaak wel dat hij het lastig vind om bij veel mensen te zijn, bijvoorbeeld tijdens verjaardagen. Ook zegt hij soms heel makkelijk dingen, hij is soms extreem eerlijk. Kan best handig zijn want zo weet ik dat hij amper liegt tegen mij, maar het kan soms mensen kwetsen. Verder ben ik echt dolblij met deze lieve vriend die ook dolblij is met een meisje dat hem accepteert zoals hij is. Ik behandel hem gewoon als normaal persoon. Dat doet helaas niet iedereen... Oke, het is een jongen waarbij je soms de gebruiksaanwijzing even moet pakken, maar er is niks mis met hem als persoon en als vriend!

  • 6 jaar geleden Maura

    *mijn kat(die knapperd op mijn pf) dat ik hem eigenlijk zelfs teveel aandacht geef.

  • 6 jaar geleden Maura

    Ik persoonlijk word overginds liever geen autist genoemd, "Als autist vind jij" vind ik meer dan kwetsend en MCDD, het syndroom van Rett, atypisch autisme en het desintegratiestoornis van kinderleeftijd horen ook bij het autisme spectrum stoornis. Belicht ook de positieve kanten eens. misschien vind niet iedereen dit een pluspunt maar heb een hogepijngrens/voel niet zo snel pijn. Ook hoor ik volgens mij heel goed vooral als ik me concentreer en ik weet niet of dit door mijn PDD-NOS komt of gewoon ouberhaupt zo is maar ik hou zo erg veel van mijn kan(die knapperd op mijn pf)

  • 6 jaar geleden Maura

    Probeer dit soort dingen in de 3e persoon te zetten

  • 6 jaar geleden Maura

    De 2e en 3e alinea zijn ook grotendeels niet kloppend. Ik begrijp dat je een serieus artikel wil schrijven over autisme maar hier kun je mensen mee kwetsen je hebt vast goede bedoelingen maar ik denk dat sommige kinderen (met autisme) dit erg persoonlijk op kunnen vatten.

  • 6 jaar geleden Maura

    Ik las de 1e alinea en ik dacht dit past total NIET bij mij. En ik heb PDD NOS een vorm van autisme. Ik ken ook andere mensen met autisme en daar past ook niet bij. Ik rest de rest nog niet gelezen maar ik vond dat ik deze opmerking gewoon even moest maken.

  • 6 jaar geleden Jissa

    MIjn zusje heeft asperger in combinatie met hoogbegaafdheid, ze past zich niet aan aan de omgeving, ze ziet er bijna altijd onverzorgd uit en gedraagt zich als iemand van 6, en ze heeft totaal niet door dat ze anders doet.. En ik vergat de woedeaanvallen.. Moeilijk mee om te gaan..

  • 6 jaar geleden justadreamerx.

    mijn broer heeft kern autisme, het is moeilijk als hij in het openbaar zomaar alles zegt en doet wat hij wil. mensen snappen het niet, en ik wil er niet bij horen en schaam me voor hem. maar toch blijft het mijn broertje ook al is het moeilijk met hem te leven zo.

  • 6 jaar geleden Anita

    Mijn beste vriend heeft autisme, niemand kan met hem omgaan maar ik kan het redelijk goed.

  • 6 jaar geleden horselover

    Heel goed artikel! Nu snap ik veel beter hoe ze zich voelen!

  • 6 jaar geleden LuveyoubabeX

    ik heb nld dat lijkt erg op autisme, de meeste dingen kloppen bij mij ook Haha

  • 6 jaar geleden ylona x

    ik heb er een lichte vorm van en het kwetst me als mensen ( die het weten ) me soms aankijken gelik stront. En sommige dingen kloppen idd wel met het artikel . Ook al ben ik er met bepaalde écht niet over eens.

  • 6 jaar geleden janneke

    oke, normaal regeaar ik hier nooit op, maar aangezien hier zo belachelijk op word gereageerd. luister mijn broer heeft dus pddnos en het meeste wat hier in voorkomt klopt gewoon. en komt overeen met hoe hij is en doet. En ja, je kan het wel zien aan de kenmerken. En hier word niet in een hokje geplaats maar aandacht aan geschonken. Dit is gewoon bedoelt om een beetje informatie te geven.

  • 6 jaar geleden EddieVedder

    Okéeeee, onzinartikel. En sinds wanneer is Autisme een psychische stoornis?

    Ieder mens met autisme is anders.

  • 6 jaar geleden Elisabeth

    Ik ben compleet ontgoocheld na het lezen van dit artikel. Kennelijk denken jullie nog steeds dat autisme aan de hand van deze kenmerken te vatten valt. Maar dat is niet zo. Er zijn geen ‘3 vormen van autisme’, er zijn er honderden. De ‘klassieke autist’ bestaat helemaal niet. Er bestaan geen 2 mensen wiens vorm van autisme identiek is. Zelfs als men vb. Asperger heeft, bestaan er geen 2 mensen met dezelfde vorm van Asperger. En het is zéker niet zo dat iedere persoon met ‘klassiek autisme’ (zoals jullie dit noemen) een andere taalontwikkeling heeft doorstaan en deze via plaatjes zou moeten ontwikkelen of via ‘aparte woorden’ zou communiceren in het begin.

    Ik lees hier vele zaken die door de maatschappij afgeschilderd worden als dé kenmerken van autisme, terwijl deze aandoening zo niet te definiëren valt. Als ik dit lees, lijkt het alsof er bepaalde kenmerken zijn waar men standaard aan voldoet als men autisme heeft, maar dat is helemaal niet zo. Ik lees onder andere het volgende

    ‘Daarom vind je het prettig als alles op dezelfde manier en volgorde gaat’, ‘je kunt slecht tegen verandering’, ‘contact met anderen vind je erg moeilijk’, ‘je snapt vaak niet wat gebaren en lichaamstaal betekent’, ‘grapjes heb je meestal ook niet door’, ‘je neemt alles heel letterlijk’, ‘je praat het liefst over onderwerpen waar jij door gefascineerd bent, dat zijn vaak ongewone onderwerpen’ en ga zo maar door.

    Deze stellingen zijn niet incorrect als het gaat over autisme, maar niet elke persoon met autisme heeft ze. Niet alle personen met autisme hebben bij voorbeeld een vast rollenpatroon. Het kan zijn dat een persoon één enkel kenmerk heeft, bij voorbeeld iemand die bepaalde voorwerpen in huis een vaste plaats geeft (waar deze voorwerpen op de centimeter na correct dienen te liggen). Indien deze vorm van obsessie deze persoon stoort in zijn dagdagelijks handelen, kan dit een vorm zijn van autisme.

    Dit artikel is nog maar eens een bevestiging dat veel te veel mensen geen besef hebben van wat autisme is. Dat er veel te veel in standaard denkpatronen wordt gedacht en dat er op dit vlak een enorm te kort is aan kennis. Mijn excuses voor de lange reactie, maar dit moest mij even van het hart. Ik krijg dagelijks te maken met iemand met autisme die mij nauw aan het hart ligt. En ik blijf mensen uitleggen hoe autisme echt werkt. Althans, dat probeer ik. En neen, ik probeer niet te zeggen dat geen van deze kenmerken typerend zijn voor personen met autisme. Maar een lijstje maken met dingen die men zou moeten herkennen? Dat gaat mij echt te ver.

    Elisabeth

  • 6 jaar geleden Mephobia

    Ik heb later dit jaar stage bij mensen met autisme en heb er les over gehad

  • 6 jaar geleden lisa

    dit onderwerp is te groot om er in een pagina over te schrijven, tuurlijk missen er dan dingen en word alles niet helemaal beschreven. zowat iedere autist is anders, dus je kunt iets niet precies beschrijven

  • 6 jaar geleden Kelly

    Een jongen bij mij in de klas heeft asperger, hij lijkt heel slim vooral op het gebied van geschiedenis en wapens. De leraar heeft zelf al bijna niks meer te vertellen, want hij weet het dan al.

  • 6 jaar geleden Lieke

    Ik ben het eens met de vorige reacties, er zijn verschillende maten van autisme. In dit artikel wordt het goed beschreven, maar wel vooral de extreme versies.

  • 6 jaar geleden NailsByStephanie

    O jee.. Goed dat jullie een artikel hier over wijdden, maar jullie stoppen autistische kinderen nu wel in een hokje. Het is veel uitgebreider en ingewikkelder dan hier staat omschreven. Er komt zooo veel meer kijken bij autisme en de verschillende types daarvan. Ook heb je meer vormen van autisme.. veel klein, maar ook in grotere vormen.

  • 6 jaar geleden kangeenleukenaamverzinnen

    Ik vind dat het in dit artikel best wel overdreven word.... Er zijn genoeg mensen die wel een vorm van autisme hebben maar bepaalde kenmerken niet hebben of bijna niet.... In dit artikel lijkt het, of iedereen met autisme die kenmerken heel erg heeft, maar dat hoeft natuurlijk niet zo te zijn. Als iemand autisme heeft en een ander hoort dat, krijgt diegene gelijk een stempel op gedrukt van zo is die en hij/zij heeft die en die kenmerken... Dat kan heel lastig zijn voor diegene. Met deze reactie wil ik alleen maar zeggen dat er genoeg mensen zijn die een vorm van autisme hebben maar het helemaal niet zo erg hebben als anderen, iedereen met autisme is anders en je kan het echt niet met elkaar vergelijken

  • 6 jaar geleden Roos

    Ik leer hier op school over. Ik heb zelf denk ik ook wel iets van Autisme in mij, maar echt maar hele kleine dingetjes.

  • 6 jaar geleden Opblaasmaatje

    Mijn broertje heeft autisme, en soms is het wel vervelend ja. Maar na een tijd weet je wel hoe je ermee om moet gaan.

  • 6 jaar geleden LuctorEtEmergo

    Mijn oudste broer heeft PDD-NOS. Best lastig soms.

    Toen mijn ouders zijn gescheiden 7 jaar geleden tot ongeveer begin 2012 heeft hij zoveel last van spanning gehad, dat hij een tik kreeg. Dan knipperde hij ineens heel erg met zijn ogen. Als er een ongeluk was gebeurd, en hij werd gebeld zei die niks meer en blokkeerde die. Ik wist niet hoe ik er mee om moest gaan. En als hij een nieuwe hobby heeft of iets nieuws wat hij heel leuk vind, dan gaat hij er helemaal voor.

    Maar voor de rest, is hij echt de aardigste persoon eigenlijk die ik ken. Hij is supereerlijk in alles en probeert altijd zijn best te doen voor anderen.

  • 6 jaar geleden *silvana*

    mijn vriendje heeft PDD-NOS

  • 6 jaar geleden fleur

    vanochtend was er ook weer iets gebeurt:

    ik heb op mijn mobiel een spel, die hij ook heeft op de ipad. ik had veel meer geld op het spelletje dan hem. hij werd helemaal kwaad op mij en begonme te slaan gelukkig ben ik sterker dan hem en hield ik hem tegen, hij moest perse weten waarom ik nou weer meer geld had dan hem. Ik zei tegen hem: ik zit gewoon vaker op het spel maarja hij snapte het niet. toen werd hij weer boos en toen had ik mijn moeder geroepen.

    zo gebeurt het in mijn huis gewoon ben er aan gewent.

  • 6 jaar geleden fleur

    Mijn broertje heeft autisme, het syndroom van asperger. Mijn broertje is nu 9 bijna 10 en zit in groep 6 hij is ook erg slim. Mijn ouders laten hem groep 8 overslaan en dan gaat hij naar een gymnasium school ofzo in breda. Ik herken het wel in het verhaal mijn broertje zegt echt soms van die moeilijke woorden die ik niet begrijp die heeft die dan zien staan in een boekof tijdschrift of iets anders. Mijn broertje word ook heel snel boos als er bijvoorbeeld iets is verplaats in zijn kamer, hij gaat dan helemaal door het lint.

  • 6 jaar geleden Meeuw

    mijn broertje heeft Autisme en ADHD dat laatste hoort er niet bij maar ja

  • 6 jaar geleden ammique

    Een vriendin van mij heeft PDD NOS, veel mensen weten inderdaad niet hoe ze er mee om moeten gaan, ikzelf vond het soms ook wel moeilijk omdat ze dingen vaak anders opvat. Maar nu ben ik het wel meer gewend.

  • 6 jaar geleden Second Gear

    Ik heb zelf wel duidelijke kenmerken van Autisme maar ik heb me er zelf nooit op laten testen.

  • 6 jaar geleden robin''

    heee , ik heb ook autisme. ik heb een heel lichte vorm van PDD NOS. maar niet alles klopt hier in. ik heb heel veel vrienden en ik vind het niet moeilijk om contacten te leggen. ik heb wel heftigere emoties dan andere.

    ik raak sneller in paniek en ben veel eerder bang. maar ik heb er geleerd om er mee om te gaan. ik weet wat mijn zwakke kanten zijn en ik weet ook wat mijn sterke kanten zijn. als je autistich ben hoef je niet perse alleen zwakke kanten te hebben. mijn sterke kanten zijn bijvoorbeeld: ik kan me goed inleven in een andere, ik merk elke verandering op, ik kan goed over mijn gevoelens praten , en ik begrijp andere kinderen/jongeren met autisme beter.

  • 6 jaar geleden Dianne

    Bij soorten autisme missen jullie MCDD, dit is een onbekendere vorm en lijkt, over het algemeen, erg weinig op de andere vormen van autisme. Verder wel super goed dat jullie hier een artikel over schrijven!

  • 6 jaar geleden Supercalifragilistic

    Ik vind het jammer dat ik steeds vaker merk dat met mijn algemene kennis meer weet dan in jullie artikelen staan. Die dingen die er missen zijn echt typische dingen die missen. Zo nu weer met autisme. Er wordt alleen gesproken over de nadelen. Maar wist je dat mensen met autisme een oog voor detail hebben. Er zijn ook hele bekende autisme. Einstein en Bill Gates hebben beide autisme. Nog een leuk weetje wat vooral leuk is omdat het een meiden website is. Over het algemeen wordt er bij meiden minder vaak autisme gesignaleerd dan bij jongens. Dit komt omdat meiden over het algemeen socialer zijn dan jongens en zelfs met autisme nog sociale contacten durven te leggen. Daardoor wordt er minder gauw bij ze getest of ze autisme hebben. Ik leef in een wereld vol autisme. Mijn oudere broer heeft en mijn jongere broertje heeft het ook. Ze leven duidelijk in hun eigen wereld af en toe. Ze hebben ook moeite met verandering. Een goede vriend van me heeft asperge en snapt sarcasme dus niet, maar van alle mensen in heel de wereld... Zijn autisten onwijs aardig als ze je hebben leren kennen. Veel beter dan die aandachtsgeile sletten van tegenwoordig.

  • 6 jaar geleden Girly

    ja

  • 6 jaar geleden Jelka

    Mijn oom heeft een lichte vorm van autisme en mijn neefje een zwaardere vorm. Ook is er een grote kans dat mijn broer autisme heeft. Op familiefeesten geeft dit soms wel een probleem, maar iedereen in de familie heeft een manier gevonden om met hen om te gaan.

    In het artikel staat dat autisten vaak vreemde/moeilijke woorden gebruiken. Dit zie ik bij geen van hen naar boven komen. Wel zie ik dit vaak bij mezelf. Ik vind dan meestal geen andere manier om iets te verwoorden dan enkel met die moeilijke woorden. Ook heb ik vaak een heel andere kijk op dingen, waar anderen zich dan aan gaan irriteren. Ik weet dus van mezelf dat er ook wel iets van dat autisme in mij zit, maar het stoort me niet.

    Ik vind het wel goed dat er een artikel over autisme wordt geschreven, maar jullie hebben niet genoeg onderzoek gedaan en niet alle aspecten worden besproken.

  • 6 jaar geleden Lady Yellow

    Ik vind het zo irritant dat alle mensen met autisme over een kam worden geschoren. Er zijn veel mensen die denken dat ik antisociaal ben door mijn asperger maar ik ben juist populair op school.

  • 6 jaar geleden Kirsten

    Goed dat hier een artikel over wordt geschreven!

  • 6 jaar geleden JustMe

    Als eerste: goed dat jullie aandacht besteden aan mensen die gewoon een beetje anders zijn. Ik werk met autisten en ik ben het niet met alles eens...

    Zo zeggen jullie dat er niets aan te doen is, deels is dat waar, je hebt geen medicatie die ervoor zorgt dat je van je autisme afkomt, maar door de goede methodes toe te passen, zoals "Geef me de vijf" (waarbij je altijd de punten 'wie, wat, waar, wanneer, hoe' in je zinnen verwerkt) kun je wel een hele hoop bereiken! Degene met autisme weet dan waar hij/zij aan toe is en krijgt rust in z'n hoofd.

    En daar gaan jullie ook een beetje kort door de bocht (niet als kritiek bedoeld, maar dat is een denkwijze die je veel hoort terwijl het op de details toch anders zit). Dit is waar "Geef me de vijf" vanuit gaat: Om de onrust weg te nemen, moet er een antwoord op de vraag komen (van degene met autisme). Kan degene het zelf niet bedenken of geeft de omgeving het antwoord niet, dan blijft deze map open staan. Met veel openstaande mappen geeft dat een punthoofd!

    Een punthoofd uit zich dan in woede, of zich terugtrekken, huilen etc. etc. Als je een punthoofd wil 'zien' kijk dan ff hier: http://www.autismeinbegrijpelijketaal.nl/autisme/beleving.html

    even naar beneden scrollen tot helemaal onder, dan zie je 'm vanzelf!

    Als laatste: autisten hebben niet perse moeite met details, ze hebben er wel moeite mee om al die details tot een logisch en in elkaar passend geheel te vormen. (Moeite met het in elkaar puzzelen van de info en hier ook nog de juiste betekenis aan te geven). Ze hebben veel 'puzzeltijd' nodig. Je ziet dus vaak dat ze wel precies weten hoeveel hectometerpaaltjes er stonden toen ze in de auto naar hier zaten, maar ze onthouden juist niet de zaken die er toe doen (dus de dingen die wij wel onthouden raken zij kwijt, wat zij onthouden wordt door ons gezien als onbenullig en het is ook alleen maar ballast voor de autist...)

    Verder vind ik 't wel heel goed dat jullie hier aandacht aan besteden! Ik ben zeker voor meer van zulk soort artikelen, dat kan zinloos schelden verminderen/stoppen en onze gedachten over bepaalde aandoeningen (stereotypen) verbeteren!

    Dankjewel, Girlscene; niet alleen beauty is belangrijk!!

  • 6 jaar geleden dem

    wel tof dat er aandacht voor autisme is, helaas wordt er hier wel het stereotype beeld geschetst in dit artikel. Zowel mijn zusje als een goede vriendin van mij hebben autisme, maar als je mijn zusje niet beter zou kennen, zou je niet denken dat ze autisme heeft. Heel vreemd en lastig voor de buitenwereld.

    Als klassiek voorbeeld om autisme uit te leggen werd bij ons thuis dit voorbeeld gebruikt:

    personen met autisme kunnen lastig emoties lezen. Waar wij wel aanvoelen als iemand boos/blij/verdrietig is, moet iemand met autisme daar moeite voor doen en op bijvoorbeeld gezichtsuitdrukkingen letten. Zou een autist naar een begrafenis gaan, dan zou hij/zij kunnen gaan lachen en springen en druk doen, omdat diegene dan niet doorheeft dat iedereen verdrietig is.

    Mijn zusje reageerde laatst op een opmerking van mijn vader. Hij had het over de 'koude kant van de familie', waarop mijn zusje zei: "maar ik heb het altijd warm" Zo neemt ze heel veel uitdrukkingen, spreekwoorden en gezegden echt letterlijk.

  • 6 jaar geleden Renate

    Dit artikel is wel een beetje kort door de bocht hoor. Een vriend van mij heeft Asperger en hij is juist heel sociaal en heeft veel humor. Het is wel inderdaad zo dat hij moeilijke woorden gebruikt en geobserdeerd kan zijn door dingen. Mijn broer heeft PDD Nos en het is echt niet zo dat hij sociaal gestoord is ofzo. Hij heeft soms moeite met veranderingen en kan soms wat onaangepast overkomen. Maar verder valt het allemaal wel mee. Door dit artikel lijkt het net alsof alle autisten sociaal gestoord zijn maar dat is dus niet zo!

  • 6 jaar geleden ItsMe

    mijn beste vriendin is autisties, moest er erg aan wennen... heb nu min of meer geleerd er mee om te gaan, maar soms moet ik nog wel omschakelen dat ze iets niet begrijpt, of gewoon anders doet.

  • 6 jaar geleden Mary

    Ik ken 2 mensen met Autisme. De ene met Asperger en de ander met PDD-NOS. De ene met Asperger is heel aardig en knap en heeft humor. [Dus ze nemen niet alles serieus?] De ander met PDD-NOS is vervelend en irritant. [Hij kan wel aardig zijn, maar hij kent bijna geen humor, dus als ik iets zeg dan wordt hij boos, omdat hij het te letterlijk opneemt..] & beiden zijn ze heel erg druk xd.

  • 6 jaar geleden L.

    Mijn broertje van 13 heeft pdd nos. Vroeger was het erg lastig en hadden we altijd ruzie. Nu is hij erg rustig en zegt bijna niks.

  • 6 jaar geleden annelotteeexx

    Mijn beide zusjes hebben allebei PDD-NOS, heeel vervelend. De één is heel druk en zit echt nooit stil en de ander is juist heel rustig en ze hebben ook altijd ruzie

  • 6 jaar geleden Maxime

    Mijn neefje heeft het en ik herken het!

    Hij is heel lief maar soms is het wel lastig praten.

    Goed artikel! Heel duidelijk uitgelegd

  • 6 jaar geleden Annelies

    interesant! leuk om eens over te lezen

  • 6 jaar geleden lotte

    mijn beste vriendin heeft een zware vorm van asperger

    het is echt een vriendelijk meisje alleen pesten andere mensen haar vaak omdat ze zich kleed als een zesjarige en zich ook zo gedraagd

    zij is er 17

  • 6 jaar geleden Hello, my name is Ranie

    Mijn broertje heeft het, en het is soms wel lastig.. Je leeft er mee leven (:

  • 6 jaar geleden thousandpieces

    Wat goed dat jullie hier een artikel overschrijven! Mijn broer heeft het ook in de vorm van PDD-NOS. Het is voor die mensen al erg dat ze het hebben maar het wordt vaak erg onderschat hoe het is om met zulke mensen te leven.

  • 6 jaar geleden Ilse

    Veel mensen weten niet precies wat autisme is en gaan met het woord 'autist' schelden. Tegenwoordig komt er gelukkig wel steeds meer aandacht voor, en daar ben ik blij om. Dit artikel is heel duidelijk. Jullie leggen goed uit wat autisme inhoud. Wat jullie vergeten te melden is dat ieder persoon met autisme totaal anders is, daarom verschillen de symptomen ook heel erg per persoon. Met elk persoon met autisme moet je daarom ook anders omgaan.

  • 6 jaar geleden hellooo

    Top artikel Girlscene!! Informatieve artikelen zijn altijd leuk!

  • 6 jaar geleden realitea

    Mijn ene zus heeft Asperger en de andere ADD. Best lastig soms en ik vind het nog altijd lastig om me te bedenken dat zij dingen HEEL anders opvatten dan ik. Vroeger schaamde ik me er altijd voor, maar die tijd is gelukkig al een paar jaar voorbij. Het fijne is dat we door de jaren heen steeds meer naar elkaar zijn toe gegroeid en we accepteren elkaar gewoon, hoe moeilijk het soms is. Ik ben ongelofelijk trots op wat zij doen, want ik weet dat het niet makkelijk is.

  • 6 jaar geleden camille

    Mijn broertje heeft het, ik herken het echt precies! Goed artikel.

  1. 1