Lifestyle

Heftig verhaal: Ik werd elke dag gepest

29

Girlscene.nl gaat over fashion en beauty, allerlei happy dingen. Helaas zijn er soms ook minder leuke dingen in het leven en die passen goed in onze rubriek ‘lifestyle’. Want vervelende en heftige dingen horen helaas bij het leven. Sommige meiden hebben wel iets heel heftigs meegemaakt en willen hun verhaal graag met jullie delen. Deze keer: een meisje dat erg gepest werd op de middelbare school.

Na de zomervakantie was het dan eindelijk zover... Ik ging net zoals mijn vriendinnetjes naar de middelbare school en werd weer één van de jongsten in plaats van één van de oudsten. Ik vond het super spannend, maar had er ook erg veel zin in. Mijn zus zat namelijk op dezelfde middelbare school. 

Toch verliep mijn eerste jaar niet helemaal zoals ik verwacht had. Halverwege het jaar kreeg ik een enorme klap in mijn gezicht toen mijn beste vriend plotseling in coma raakte door een zeer zeldzame vorm van hersenvliesontsteking. Binnen een week werd de stekker eruit getrokken en was hij er niet meer. De kans dat hij 'normaal' uit deze coma zal ontwaken was namelijk rond de 2%. Veel mensen kenden hem ook op school en het was dan ook erg fijn dat er een stiltelokaal was voor de mensen die daar steun wilde zoeken. Ik sloot me door deze gebeurtenis een beetje af van de rest en was erg prikkelbaar en verdrietig. Logisch toch?  

Hoe het pesten allemaal begon en waarom, is mij tot de dag van vandaag nog steeds niet duidelijk. Ik kleedde me niet anders dan andere meisjes en was niet echt een buitenbeentje. Ik was juist spontaan en enthousiast. Het begon met twee jongens in de klas, die mij probeerden te kleineren en kwetsende dingen tegen mij zeiden. Ik was dom, lelijk en moest mijn kop houden. Hoe vaker er lelijke dingen gezegd werden, hoe harder de klas om de pestkop moest lachen. Iedereen was te laf en lachte hard mee om zelf niet het haasje te zijn...

Met de dag werd het erger en geloof me; schelden doet ontzettend pijn. Ik had een erg leuke bijnaam gekregen: "Kogel" en dit allemaal omdat ik een kogel door mijn eigen kop moest schieten. Op een gegeven moment hoorde ik mijn eigen naam minder vaak dan de bijnaam Kogel. De grootste pesters confronteerden mij hier het meeste mee. School werd met de dag vervelender en mijn huilbuien thuis werden met de dag erger. Elke ochtend moest ik mijzelf weer naar school sleuren en elke ochtend stond de pestkop voor mijn neus. "Gadverdamme, wat zie je er vandaag weer kankerlelijk uit, als ik jou was zou ik echt zelfmoord plegen." Opkomen voor mijzelf lukte niet en elke ochtend en meerdere keren per dag kreeg ik dit te horen. Deze woorden zijn ontzettend hard en je gaat steeds meer aan jezelf twijfelen en geloven dat je hier niet thuis hoort. Een poging tot zelfmoord is er ook gekomen, maar gelukkig is dit mislukt. Met een overdosis Ibuprofen belandde ik in het ziekenhuis. Ik wilde helemaal niet dood en ik denk dat dit een grote schreeuw om aandacht was. Via het ziekenhuis werd ik verwezen naar een psycholoog, maar als je het mij vraagt hoorden de pestkoppen daar te zitten en niet ik. Gelukkig bleef mijn zelfmoordpoging binnenshuis en had ik met mijn ouders afgesproken dit niet aan anderen te vertellen. 

Op een gegeven moment werd er ook fysiek geweld gepleegd. Ik kreeg tijdens lessen wiskunde regelmatig flesjes en pennen tegen mijn kop gesmeten en wederom was dit natuurlijk ontzettend grappig voor de klas. Negeren leek mij de beste oplossing, want dan zou de lol er al snel af zijn, maar dit was helaas niet het geval. Het werd zelfs zo erg dat er een keer in de les een gloeiend hete aansteker tegen mijn arm werd gedrukt, met een brandblaar als gevolg. Zo apart dat de lerares hier nooit voor mij is opgekomen en een soort van oogkleppen op had. Met de brandblaar had ik bewijs en ben ik naar de afdelingsleider gegaan. De jongen die dit op zijn geweten had, is toen geschorst. Helaas maar voor één dag... Toen kreeg ik van de andere pesters te horen dat ik mij niet moest aanstellen en dat ik een kutwijf was omdat ik hem had laten schorsen. 

Het pesten bleef door- en doorgaan en ik ben trots dat ik die jaren doorstaan heb. Pas in mijn laatste jaar van de havo was het redelijk opgehouden en hoorde ik mijn eigen naam gelukkig steeds meer dan de naam Kogel. Afleiding vond ik in de musicalgroep van onze middelbare school. Ik kwam de auditierondes door, speelde in een musical mee en had een geweldige rol waar ik een zelfverzekerde hoerenmadame moest spelen. Zingen en acteren is mijn ding en dit heb ik toen allemaal kunnen uiten. De toneelgroep was erg close en in deze groep werd ik wel geaccepteerd. Ik kreeg na de voorstellingen veel complimenten over mijn zang en acteerwerk van de leerlingen en mensen die naar de voorstelling kwamen kijken. Eindelijk werd mijn zelfvertrouwen weer een beetje opgekrikt. 

Mijn middelbare schooltijd is een tijd waar ik niet graag naar terug kijk en ook niet graag over praat. De gebeurtenissen en het pesten kwetsen mij nog steeds en hebben ervoor gezorgd dat ik zwak in mijn schoenen sta tijdens een discussie en totaal niet goed voor mijzelf kan opkomen en dit terwijl ik nu vijf jaar verder ben. Gelukkig is het litteken op mijn arm van de aansteker weggegaan, maar het litteken van binnen zal nooit maar dan ook nóóit vervagen!

Het doet mij pijn om te zien dat er nog steeds ontzettend veel gepest wordt en leraren dit niet altijd even serieus nemen. Naast mijn verhaal zijn er nog ontzettend veel andere verhalen van meiden die gepest zijn of worden. Er is door Stichting Pestvrij Nederland een boek gemaakt: "Ik sta achter Patrick" van verschillende slachtoffers die hun verhaal vertellen. Van jong tot oud zijn deze verhalen gebundeld. Dit boek zorgt voor bewustwording van dit probleem voor zowel mensen die pesten en hierdoor hun ogen kunnen openen als voor de slachtoffers die kunnen lezen dat ze er niet alleen voor staan. Wil je het boek hebben? Dan kun je hem hier kopen.

Liefs, 

Bron: Thinkstock

Girlscene.nl wil samen met jou het verschil maken voor vrouwen en meisjes die tijdens oorlog en conflicten slachtoffer zijn geworden van seksueel misbruik. Samen met jou proberen wij zoveel mogelijk geld in te zamelen voor het Rode Kruis, zodat zij opgevangen worden en een leven kunnen opbouwen. Samen staan we sterk en daarom willen we met al onze lezeressen iets doen voor dit goede doel. KLIK HIER OM JE CENTJE BIJ TE DRAGEN VOOR GIRLSCENE X SERIOUS REQUEST

LOVE dit artikel
4 meiden hebben deze blog geloved

Plaats een reactie

Je bent nog niet ingelogd.

of maak een nieuw account om een reactie te plaatsen.

Of login via Facebook

29 reacties

  • 4 jaar geleden XLELY

    Superveel sterkte lief meisje! Ik hoop dat je er ooit helemaal bovenop komt en heel erg zelfverzekerd word!

  • 4 jaar geleden Erica

    @ Dee :

    Ik ben het op zich eens met je standpunt dat pesters meestal zelf onzeker zijn, en pesten om zichzelf beter te voelen en meer aanzien te krijgen binnen de groep/klas. Alleen ben ik het er absoluut niet mee eens dat pesten nooit "bewust" gebeurt. Wellicht kun je dit zeggen over basisschoolkinderen, maar op de middelbare school is het een heel ander verhaal en weten pesters weldegelijk dat ze fout zitten. Ze kunnen misschien de psychische schade niet inschatten en de gevolgen niet geheel voorzien, maar het schelden, treiteren en smijten met voorwerpen zijn bewuste acties en moeten veel harder worden aangepakt dan op de meeste middelbare scholen gebeurd, ongeacht de "reden" die pesters hebben om zich zo te gedragen.

  • 4 jaar geleden Loveeee♥

    respect

  • 4 jaar geleden Lisa

    zoveel respect ..

    mensen moesten is weten wat ze andere hier mee aan doen.

    meid je bent sterk ! en wees heel erg trots op jezelf , je bent niet zo zielig als degene die pesten. hopen dat ze heel snel hiermee ophouden. dit verdiend niemand !!

    dikke knuffel

  • 4 jaar geleden xiii

    Gewoon even een dikke knuffel voor jou !

  • 4 jaar geleden Marshmallow

    ik ben vroeger gepest omdat ik een tomboy was.

  • 4 jaar geleden Brittjuu.

    Ik heb op de basisschool een meisje gepest waar ik ontzettend spijt van heb. Zelf had ik het niet door maar het meisje zat thuis bijna te spugen voor ze naar school ging. Ik vernederde haar om mezelf beter te voelen maar uiteindelijk heeft dat echt niks geholpen. Ik vond haar zo lief voor iedereen en werd daar jaloers om. 2 jaar voordat ik haar gepest had was het mijne beste vriendinnetje. Ik ben bij mezelf gaan nadenken en vertelde mijn moeder wat ik had gedaan. Mijn moeder is naar haar moeder gegaan om te vragen hoe het met het meisje ging. Ze vroeg of we het konden uitpraten. We hebben dat gedaan en het is er beter op geworden.

    Ik wil hier mee zeggen dat het eigenlijk nooit bewust gaat dat iemand pest. En dat in ieder geval ik er ook nog steeds last van heb. Ik kan soms zo boos op mezelf zijn als ik er aan terug denk... Met haar gaat het beteren we hebben nog contact.

    Pesten is puur iets wat uit onzekerheid komt. Meestal is het slachtoffer juist een voorbeeld voor je pestkop.

    xoxo

  • 4 jaar geleden Sherry

    Ik snap gwn niet waarom mensen pesten. Pesten is gwn kut, waarom doen mensen dat? Je maakt bij iemand littekens, die nooit meer weggaan.

    Bedankt dat je je verhaal vertelt! Ik hoop dat je verhaal anderen inspireert, om niet te pesten, en op te komen voor slachtoffers. Respect!

  • 4 jaar geleden Sherry

    Ik ben zelf ook 9 jaar gepest. Op de basischool werd ik altijd buitengesloten. Een paar weken voor de zomervakantie (waarna ik naar de middelbare school zou gaan) heb ik schroeven in mn heup gekregen, omdat er een scheurtje in mn heup zat. Heel lang verhaal, bla bla bla.

    Toen kwam de middelbare school. Ik kwam in een kutklas, ik werd veel gepest met mn rolstoel. Ik kon niet lopen dus moest ik mezelf vooruitkrijgen in de rolstoel, wat voor geen meter ging. Niemand wilde me helpen, mijn moeder belde iedereen op om te vragen of ze me een dag wilden helpen, maar dat wilden ze niet. Dus kwam mijn mentor met een schema, iedereen moest me een dag op de week helpen. Het pesten werd steeds erger. Ik werd vaak zomaar in een vreemde klas gezet, met rolstoel en al bijna de trap afgegooid, ik werd uitgescholden, mijn spullen werden afgepakt, en ik werd altijd buitengesloten. Gelukkig waren er ook aardige mensen. Mijn nu beste vriend en een klasgenoot van me wilden me gelukkig wel helpen. Mijn nu beste vriend hielp me altijd, we werden beste vrienden. Toch zag ik het niet meer zitten en huilde thuis omdat ik niet naar school wilde. Na een halfjaar mocht ik uit mn rolstoel. Dat was echt de mooiste dag van mijn hele leven. Ik voelde me zo vrij, niet meer vast aan die stomme rolstoel. Ik was eindelijk onafhankelijk van iedereen. Toch hield het gepest niet op. Aan het einde van het jaar werd onze hele klas uit elkaar getrokken, en toen is het gelukkig opgehouden. Ik had mijn beste vriend, voor de rest niemand, maar dat boeide me niks. Dat jaar hadden we altijd lol. Toen we naar de 3e gingen, hadden we de 1e schooldag een uitje naar de Grevelingendam. (Mijn beste vriend zit in een andere klas) Toen ontmoete ik een meisje uit mijn huidige klas. Tijdens de lunch kwamen een kennis en een vriendin van haar en mijn beste vriend bij ons zitten. We hadden het supergezellig en spraken af om vaker te chillen. Dit is nu mijn vriendengroep. Het voelt als ohana, als familie. Met de vriendin van die kennis ben ik beste vriendinnen, ze voelt als een zus voor mij. We zijn jammergenoeg verspreid over verschillende klassen, maar we spreken zo vaak mogelijk af.

    (Dit is niet om zielig te doen ofzo) Maar ik wil gwn ff duidelijk make dat je vol moet houden, want het wordt beter! Je zal gelukkig worden! Vanbinnen zit een litteken in me, dat nooit weggaat, maar ik ben weer blij met mezelf. In de 2e had ik maar 1 vriend, en in de 3e heb ik er opeens superveel! Dus hou vol en geloof in jezelf!

  • 4 jaar geleden joepiejajeej

    respect meid! xx

  • 4 jaar geleden Nopjes

    .

  • 4 jaar geleden Cynical

    Damn, dit geeft me redelijk natte ogen :').

  • 4 jaar geleden KopjeChino

    wow echt respect. hopelijk zien de pesters dit en beseffen ze wat ze gedaan hebben...

  • 4 jaar geleden Mercedesx

    Ik ben ook 14 jaar lang gepest, gelukkig niet erg lichamelijk maar meer psychisch.

    Heb 2 basisscholen gehad, en 4 middelbare scholen. Gelukkig maar 2 middelbare scholen waar ik het wel leuk gehad heb maar waar ik jammer genoeg niet verder kan. Ben ik me hele leven gewoon 14 jaar gepest, en waarom?

    Omdat ik van lekker eten hield en dik was.

    Ik ben op dieet gegaan en heb mezelf helemaal veranderd, niet alleen kwa uiterlijk maar ook innerlijk. Ben echt een sterk en zelfverzekerde dame geworden.

    Door dit alles ben ik echt sterk geworden, en heel aanwezig en af en toe té zelfverzekerd waardoor ik jammer genoeg niet me middelbare school af kunnen maken. Af en toe doe ik iets te machtig, maar iemand pesten, ho maar! Ik zal altijd voor iemand opkomen die gekleineerd en gepest word.

    Pesten is echt het ergste wat er is, al zie je er zwak uit word je al sneller degene die gepest word. En dit moet echt stoppen.

    Stoer dat je zo je verhaal verteld heb!

  • 4 jaar geleden Nikki

    Dit raakt me echt. wow

  • 4 jaar geleden Muisje<3

    Ik snap je verhaal een beetje, gelukkig ben ik nooit zo erg gepest alleen voel ik me nog steeds niet echt geaccepteerd. Veel geluk voor de rest van je leven xx

  • 4 jaar geleden Axelle:)

    wow dit vind ik zo erg. ik vind het echt scandalig van die pesters. in de reacties lees ik dat dit vaak gebeurt. Ik ben van Belgie en hier wordt vaak geroddeld en soms uitgesloten, maar iedereen heeft wel vrienden meestal en echt gepest word er heel erg weinig gedaan. In het eerste jaar werd ik soms uitgelachen, maar nu niet meer, ze zijn nu vriendelijk tegen me, en echt pesten deden ze nooit, ik sta er echt versteld van

  • 4 jaar geleden Traveler

    Dat de 'meelopers' er niets van durven te zeggen is echt niet zo gek hoor. Je wilt tenslotte zelf ook niet het mikpunt zijn en dat is waar ze bang voor zijn als ze hun mond open trekken. Maargoed, ik kan me gewoon niet voorstellen dat docenten zo'n grote plaat voor hun kop hebben. Ik ben ook wel gepest op de basisschool (niet echt heel erg) en die docenten pakten dat gewoon serieus aan.

    Knap dat je het zo durft te vertellen!

  • 4 jaar geleden Ennaahh

    Echt respect.

    Ik ben zelf op de basisschool van grope 3 t/m groep 6 gepest... Ben uiteindelijk naar een andere school gegaan waar ik heel warm werd ontvangen.

    Gelukkig is het bij mij nooit gekomen tot zelfmoordpogingen, maar het is en blijft een groot probleem over de hele wereld.

    Maar ik vind het vooral heel erg laf dat een stelletje meelopers niet hun bek open durven te trekken.

  • 4 jaar geleden djerrrrr

    Gatverdamme, wat haaaaaat ik pesters. Als ik leraar zou zijn zou ik ze echt willen slaan.

    Ik begrijp sowieso niet waarom leraren en scholen er niks aan WILLEN doen jaja. Ze willen het niet.

    Je bent een sterke meid en ik ben echt trots op je!

  • 4 jaar geleden laurinda.X

    wauw echt respect....

    Ik vind het verschrikkelijk dat er zo wordt gepest.

    Ik snap het gewoon niet, waarom zou je iemand zo willen kleineren en zo willen uitschelden met pleeg zelfmoord.?

    Ik zou me niet meer in de spiegel kunnen zien als ik dat tegen iemand zou zeggen elke dag.

    En dat er dan nog zo'n stelletje meelopers zijn die te bang zijn om hun kop open te trekken vind ik ook erg.

    Ik vind het zo goed dat je niet naar ze hebt geluisterd, je hebt laten zien dat je een super sterk bent. En later zal je er voordeel mee hebben met werk enzo.

  • 4 jaar geleden Lindsay

    Ik vind het echt zo verschrikkelijk dat mensen zo iets doen...

    Heel veel respect voor jou dat je erdoorheen gekomen bent!

  • 4 jaar geleden purity

    Ik vind mezelf zo hard terug in jouw verhaal... Ik ben de hele basisschool en af en toe in het middelbaar nog gepest geweest, en het doet zoveel pijn.. Je moet echt beseffen dat zij een probleem hadden en niet jij! Ik hoop dat je hier op een dag veel sterker uit komt en het achter je kunt laten! Je mag me altijd noten als je wil

  • 4 jaar geleden Teenwolfer:)

    wow heftig , knap dat je hebt durven vertellen op girlscene , ik heb respect voor je

  • 4 jaar geleden Floor

    Dit heb ik ook gehad... op de basisschool en tot en met de derde klas van de middelbare (ik zit nu in de vijfde) nu soms nog steeds maar ik kom voor mezelf op. Iedereen zei vroeger altijd, negeren, je moet ze negeren dan houden ze op maar dat gebeurt niet. De docenten geloofden mij niet omdat het vaak meerdere pesters waren... 1 persoon tegen zoveel anderen... tja wie moet je dan eerder geloven. In de zomervakantie van de derde klas dacht ik erover na en besloot om voor mezelf op te komen en niet om stilletjes te zitten en niks te zeggen. Nu zijn er nog steeds mensen die me proberen te pesten maar dan kom ik voor mezelf op en laat ze zien waar mijn grenzen zijn...

  • 4 jaar geleden Nishax

    Woow! Ik herken mijzelf hier zo in! Vooral het stuk dat je vond dat pestkoppen bij een psycholoog horen. Ik heb precies diezelfde gedachte gehad toen ik bij een psycholoog zat. Ik ben ook gepest. En dat zal ook nooit uit mijn gedachte verdwijnen jammer genoeg. Ik vraag me altijd af waarvoor dit goed is geweest voor mij. Ik heb hierzoveel pijn aan gehad en jij zeker ook.

    Heel veel sterkte, ik snap dat het altijd blijft in je gedachtes. Maar je moet het los laten en dat is moeilijk

  • 4 jaar geleden I'm that girl

    Iemand die je verbrand heeft met een aansteker en een brandwond achterlaat op jou lichaam wordt maar één dag geschorst? Ik ben geschokt! Ik vind het zo ontzettend jammer dat mensen zo blind zijn om te pesten en niet in te zien hoe verdomd moeilijk iemand het daardoor kan hebben.

  • 4 jaar geleden LiveYourLife

    "De gebeurtenissen en het pesten kwetsen mij nog steeds en hebben ervoor gezorgd dat ik zwak in mijn schoenen sta tijdens een discussie en totaal niet goed voor mijzelf kan opkomen en dit terwijl ik nu vijf jaar verder ben. "

    Ik heb exact hetzelfde meid... Zo zonde...

    Maar je kan er alleen maar sterker uitkomen als je dit achter je laat en als verleden tijd beschouwt. Jij bent goed zoals je bent. Zij hadden een probleem. Niet jij.

  • 4 jaar geleden KermitDeKikker

    Wauw, heftig hé! Ontzettend knap dat je je verhaal kan en durft te vertellen, en ik heb echt respect voor je dat je er doorheen bent gekomen en je de havo hebt afgemaakt!

  1. 1