Lifestyle

Heftig verhaal: ik heb Misofonie

Girlscene.nl gaat over fashion en beauty, allerlei happy dingen. Helaas zijn er soms ook minder leuke dingen in het leven en die passen goed in onze rubriek 'lifestyle'. Want vervelende en heftige dingen horen helaas bij het leven. Sommige meiden hebben wel iets heel heftigs meegemaakt en willen hun verhaal graag met jullie delen. Deze keer: een Girlscene lezeres die leeft met Misofonie. 

Ikzelf heb misofonie, een redelijk onbekende angststoornis die zelfs niet door alle psychologen erkent wordt. Het is, zoals ik het zelf noem, allergisch zijn voor geluiden, of eigenlijk een afkeer hebben voor geluiden. En dan vooral menselijke geluiden. Ook de letterlijke vertaling vanuit het Grieks van het woord misofonie is afkeer of haat hebben voor geluiden. Het is dat op zich onschuldige geluiden heftige gevoelens van walging, irritatie en woede oproepen, en dan vooral geluiden die andere mensen produceren. Eetgeluiden, slik- en drinkgeluiden, ademen, neus snuiten, hoesten en snurken zijn voor mijzelf geluiden waar ik het heftigst op reageer.

Ik heb tot voor kort nooit geweten dat ik dit had en dat het überhaupt bestond, terwijl ik er al jaren last van heb. Ik heb het altijd heel moeilijk gevonden om met andere mensen te eten en stuitte op veel onbegrip wanneer ik iets zei van iemands eetgedrag. Ik ga niet graag uiteten, thuis moet er altijd muziek op staan (en zelfs dan voelt het ondraaglijk) en met de trein reizen of in een stille wachtkamer zitten kan ik ook moeilijk ‘handlen’. Ik heb dan ook altijd oordopjes in zonder dat er muziek op staat, gewoon om me af te sluiten van alle geluiden om me heen en om mezelf rustig te houden. Eigenlijk verzin je overal dingen op om de geluiden zo min mogelijk te houden. Als ik met de trein moet (wat toch wekelijks is) zit ik altijd in een tussenstuk, waar vaak minder mensen zitten. Wanneer we met vriendinnen gaan lunchen, zorg ik ervoor dat ik aan de kop van de tafel zit en het zelf organiseer waardoor ik weet waar ik in terecht kom. En zo zijn er nog vele voorbeelden te noemen.


Bron

Thuis mondde het vaak uit op woedeaanvallen en vele ruzies tussen mijn ouders, mijn broer en mij. Ik snapte niet waar het vandaan kwam en zij vonden dat ik overdreven reageerden. Vaak zijn er al door mijn schuld dingen in huis kapot gegaan. Ik stuitte op onwijs veel onbegrip en snapte er zelf ook niets van waardoor ik me een soort van ben gaan isoleren.

Tot we op een gegeven moment de knoop door hebben gehakt en ik naar de huisarts ben gegaan, met mijn verhaal over mijn woede aanvallen. Deze heeft mij doorgestuurd naar een psycholoog en daar kwamen naar meerdere gesprekken toch aardig wat dingen uit. Voor mij viel alles ineens op z’n plek. Ik had misofonie en heb me hierdoor zo afgeschermd op sociaal gebied dat ik niemand dicht bij me laat omdat ik me dan enorm kwetsbaar voel. Op het moment sta ik op de wachtlijst voor schema-therapie om die muur om me heen stap voor stap onder begeleiding af te breken.


Bron

Een enorme last viel van m’n schouders, het had een naam en ik was niet de enige die hier last van had. Een enorme tegenvaller was wel dat er geen behandeling voor misofonie is. Ik zal er dus mee moeten leven en daar moet mijn omgeving me bij helpen. Dit doen ze gelukkig al een hoop. Mijn ouders tonen enorm veel begrip en begrijpen het dat, wanneer ik bij ze ben, niet in dezelfde ruimte eet. Een aantal vriendinnen weten het en weten ook dat ze me er geen plezier mee doen om met me te gaan lunchen of uit eten te gaan.

Misofonie staat eigenlijk nog in zijn kinderschoenen. Er is nauwelijks wetenschappelijke literatuur over beschikbaar en dus ook nog geen geschikte behandeling voor. Superfrustrerend, want voor mensen met misofonie zijn simpele dingen als een klasgenootje wat naast je in de klas een slok water drinkt of in een lang hoorcollege een koekje tussendoor eet al super heftig en dan moet ik al vaak even tot rust komen op de gang. Toch laat ik me hier niet door tegenhouden en heb de ‘perfecte’ sociale plek gevonden waar ik weinig last heb van m’n stoornis: De ‘luidruchtige’ kroeg of discotheek. De muziek staat hard waardoor menselijke geluiden een heel stuk minder te horen zijn.

Door: anoniem

LOVE dit artikel
3 meiden hebben deze blog geloved