Lifestyle

Kort verhaal: Black Treacle

30

Lately I’ve been seeing things
Belly button piercings in the sky at night
When we’re side by side
Het is stil. 
Niet de kille stilte van eenzaamheid, of de eerbiedige stilte van een kerk. Het is de rustige, warme stilte van een zomeravond.

Alaska zit in de kleermakerszit op het gras. Haar ogen zijn gesloten.
Iedere andere jongen zou over lijken gaan om met me te ruilen, om deze ene avond met Alaska door te kunnen brengen. En ik? Ik zit een meter van haar af, te staren naar de sterren. Ik zou dichter bij haar kunnen gaan zitten. Ik zou haar hand vast kunnen pakken. Ik zou haar naar me toe kunnen trekken en een zachte kus op haar lippen plaatsen.

Als ik het durfde.

In plaats daarvan zit ik hier, in hetzelfde gras als zij, dat toch niet helemaal hetzelfde is als waar zij zit, te genieten van dezelfde lucht, dezelfde warmte, die toch niet helemaal dezelfde is als de lucht die zij inademt.

Haar blonde haar heeft ze opgestoken in een nonchalant knotje. Ik zie vaak meiden die hun haar proberen op te steken, maar geen van allen bereiken ze die staat van nonchalance die Alaska’s aura uitstraalt. In het zwakke licht van de maan kan ik nog al haar sproetjes tellen. Om haar mond speelt een glimlach.

Ik had nooit gedacht dat verliefd worden zo simpel zou zijn. “I fell in love,” – een uitdrukking die ik nooit begrepen heb. Nu ik hier zit, met mijn voeten een paar centimeter van de blote voeten van Alaska, dringt de essentie ineens tot me door.

And I don’t mean to rain on anybody’s cabriolet
One of those games you’re gonna lose
But you wanna play it just in case


bron

Mensen die zeggen dat ze spelen met de gevoelens van anderen, houden zichzelf voor de gek. Degene met alle kaarten in handen is de emotie zelf. We zijn slechts pionnen in een groter geheel. Eén kaart wordt gespeeld, en bam, je bent verliefd. Verloren. Niks meer aan te doen. Als een bol wol in de klauwen van een kat word je op en neer gemept. Alleen gaat dit verder – het labyrint der emoties heeft geen uitgang.

Alaska doorbreekt de stilte. Nee – wacht – ‘doorbreken’ is niet het juiste woord. Normale mensen zouden oneerbiedig door de lome stilte breken. Alaska vult hem eerder aan. Het is als een soort radio die heel langzaam overgaat van ruis naar het werkelijke geluid.
“Iedere andere jongen zou me al lang besprongen hebben,”
Ze opent haar ogen. Ze glimlacht. Haar ogen stralen.
“Ik – ”
Ik friemel wat aan mijn shirt en zoek naar een leuke comeback. Niet een van m’n sterkste kanten. Alaska staat op en gaat naast me zitten.
“Dat maakt jou zo leuk, Mil. Krijg ik eens de kans het initiatief te nemen.”

Met de hemel als deken brengen we de hele nacht in het gras door terwijl dromen en werkelijkheid langzaam samenvloeien tot één brei gevoelens.

Door Rosalie

LOVE dit artikel
19 meiden hebben deze blog geloved

Plaats een reactie

Je bent nog niet ingelogd.

of maak een nieuw account om een reactie te plaatsen.

Of login via Facebook

30 reacties

  • 5 jaar geleden Moved.

    Mooi geschreven :')

  • 5 jaar geleden anice

    hahahahaa de arctic monkeys! black treacle is echt een goed lied, leuk dat je die gebruikt.

    maar dit is gewoon overgenomen uit looking for alaska en dan de songteksten van AM erbij gepropt, op zich wel goed, maar niet origineel. en teveel vergelijkingen!

  • 5 jaar geleden Pivoine

    Guys, je moet dit lezen als soort fanfictie, niet als losstaand verhaal zoals gezegd, het is een mix van Black Treacle en LFA.

  • 5 jaar geleden Annexs

    Toevallig net looking for alaska uitgelezen... het is gwn google translate met een kleine verandering, iets minder seksueel getint misschien...

  • 5 jaar geleden pauline

    zelf niet wanna be John Green, maar gewoon na gedaan van Looking For Alaska… Zelf de namen Alaska en Mil (aka Miles)

    Jammer

  • 5 jaar geleden S.

    Mooi geschreven maar het lijkt wel heel erg op Looking for Alaska...

  • 5 jaar geleden Hester

    Ahhh it's so nice!

  • 5 jaar geleden Peppermint

    @piv, het blijft super tof en prachtig en ahakdkslaksjfjs

  • 5 jaar geleden HeartOfLife

    vind het te erg lijken op Looking for Alaska..

  • 5 jaar geleden Pivoine

    @Bettie ooh oops. Ik kan over het algemeen de meest gecompliceerde grammatica aan, maar basic spelling en ik werkt gewoon niet :')

  • 5 jaar geleden Bettiepage

    Prachtig geschreven. Me een beetje verslikt in 'brei', maar ik ben echt een Grammar Nazi, dus niet op letten.

  • 5 jaar geleden Pivoine

    aw ik word helemaal blij van jullie complimentjes, heel erg bedankt allemaal, made my day

  • 5 jaar geleden Fivenne

    Wauww! Zeker dat stuk met het doorbreken/aanvullen van de stilte. Echt gaaf hoe je met sommige simpele zinnen een situatie kunt beschrijven. En de laatste zin is mooi verwoord en en en *hapt naar adem*

  • 5 jaar geleden Psychedelic

    Supermoooi!

  • 5 jaar geleden Tessie

    Dit is echt heel mooi geschreven! Echt een van de beste, waarschijnlijk de beste, schrijfster/verhaal van Girlscene!

  • 5 jaar geleden Laura

    Heel mooi geschreven dit!

  • 5 jaar geleden lilly

    Wauw echt mooi

  • 5 jaar geleden ilsemay05

    Wauuw, mooi en bijzonder om te lezen op deze manier

  • 5 jaar geleden Voldemort.

    Wauw, Piv! It's amazing!

  • 5 jaar geleden bluelion

    looking for alaska

  • 5 jaar geleden Fluweel

    Oh wauw, supermooi geschreven!

  • 5 jaar geleden ILoveChristmas

    Super mooi geschreven x

  • 5 jaar geleden Pivoine

    En thanks y'all. @Francofiel sorry maar ik denk niet dat ik een tweede deel kan schrijven :/ als een verhaal afgerond is in m'n hoofd, dan is het ook echt klaar zegmaar. Maarrr als je meer andere verhalen van me wil lezen is dat wel mogelijk, dan moet je even een privéberichtje sturen

  • 5 jaar geleden Pivoine

    @Pepper ja het is een soort freewrite van LFA x Black Treacle (Arctic Monkeys) c: je zou het haast als LFA-fanfiction kunnen beschouwen, als je wil.

  • 5 jaar geleden Peppermint

    Het is super, maar lijkt wel heeeeeel erg op John Green's looking for Alaska.

    Misschien beeld ik het me gewoon in vanwege de naam Alaska en het labyrint.

  • 5 jaar geleden imre korpadi

    Je beschrijft dingen echt heel mooi en normaal hou ik totaal niet van dingen vanuit een jongen lezen -geen idee waarom- mr hier vond ik het helemaal niet storend

  • 5 jaar geleden Leo

    In één woord: perfectie

  • 5 jaar geleden Francofiel

    Goed gedaan!!!! miss een tweede deel, dat zou ik super vinden

  • 5 jaar geleden Lianne

    Mooi geschreven!

  • 5 jaar geleden sacha

    Goed verhaal

  1. 1