Lifestyle

Heftig verhaal: Mijn vader was alcoholist

Girlscene.nl gaat over fashion en beauty, allerlei happy dingen. Helaas zijn er soms ook minder leuke dingen in het leven en die passen goed in onze rubriek ‘lifestyle’. Want vervelende en heftige dingen horen helaas bij het leven. Sommige meiden hebben wel iets heel heftigs meegemaakt en willen hun verhaal graag met jullie delen. Deze keer: een meisje met een vader die alcoholist was.

Je kent ze wel: de awkward verhalen van je vriendinnen over hun ouders, bijvoorbeeld die ene keer dat ze een gezellig avondje met vrienden zijn en het net iets té gezellig wordt. Na een paar drankjes voelen ze zich weer echte tieners. Stiekem hartstikke grappig. Ik heb ook wel wat verhalen die een beetje passen in het ‘ouders en drank’ thema, maar deze verhalen vertel ik alleen tegen hele goede vriendinnen, de psycholoog en nu dus aan jullie. Laat ik gelijk maar met de deur in huis vallen: mijn vader is een alcoholist. Hij is alweer bijna 1,5 jaar clean, daar is wel een hele lange, moeilijke, emotionele tijd aan voorafgegaan. Ik begin bij het begin.

Toen ik klein was hadden mijn ouders altijd ruzie. Het was allemaal mijn moeders schuld, dacht ik… M’n moeder was altijd aan het schreeuwen en krijsen tegen m’n vader, maar m’n vader deed toch helemaal niets!? Ze moest niet zomaar tegen m’n vader schreeuwen, daar werden we allemaal verdrietig van, waarom doet ze dat? Toen ik een stukje ouder werd begon ik het allemaal wat beter te begrijpen. ‘Mama was boos want papa was dronken’. Of er werd geruzied als hij daadwerkelijk dronken was, of er werd geruzied omdat hij dronken was geweest. Het ruziën stopte niet en m’n broertje en ik werden er steeds meer in betrokken. Als m’n vader dronken was moest ik voor allebei m’n ouders zorgen. Ik moest m’n vader ompraten om maar te gaan slapen en zorgen dat hij niet in zijn auto stapte om nog even een rondje te rijden, het overgeefsel opruimen en glaasjes water geven… Intussen praatte ik met m’n moeder. Ze kon helemaal gek worden en gaan hyperventileren, ze kon waanideeën krijgen en dreigde soms dat ze zichzelf wat aan zou gaan doen. Dit gebeurde altijd in de weekenden, omdat mijn vader doordeweeks eigenlijk van vroeg tot laat werkte. Elk weekend was het raak. Chaos, elke keer weer. Toch had ik altijd hoop en vertrouwen, ik hield van m’n vader. Hij koos hier niet zelf voor, hij wilde dit niet, het was de verslaving. Als ik dan ‘s ochtends na zo’n avondje drama z’n kamer inliep om te kijken of alles nog goed was zag ik hem met z’n hoofd in z’n handen. Hij keek op en ik kon zien dat hij gehuild had. ‘Kom eens bij me zitten’, zei hij dan. Hij legde dan zijn hoofd op mijn schouder en begon heel zachtjes te huilen, daarna keek hij me met grote verdrietige ogen aan en zei hij dingen als: ‘Ik hou zo verschrikkelijk veel van je, ik doe je keer op keer verdriet, ik schaam me zo verschrikkelijk, ik ben slap, jullie verdienen dit niet, ik kan jullie dit niet aandoen..’ Ik zag de pijn die hij had, ik kon niets anders doen dan hem vergeven. Hij blijft mijn vader en hem zo emotioneel, gesloopt en verdrietig zien deed me net zoveel verdriet als hem dronken en laveloos te zien. Ik wilde niet anders dan hem vergeven, ik wilde dat het zou veranderen.

En hij kon het. Dít keer kon hij het. Dit was de laatste keer dat hij zou drinken, ik wist het zeker. ‘Gaan we dan vanavond samen X-factor kijken? Met snacks?’ vroeg ik hem dan. Ik zag de lichtjes in de ogen toen hij me zei dat hij er nu al naar uitkeek. Daar zaten m’n broertje en ik dan, we hadden snacks gemaakt, X-factor was al drie kwartier bezig maar hij kwam maar niet beneden. Guess what? Het was weer raak. Het drama kon weer beginnen. Geen X-factor vanavond en al helemaal geen snacks. Daar hadden we nu geen trek meer in.

Het is zo nog drie jaar doorgegaan. Op dat moment was ik twaalf en mijn broertje tien. Het was een tijd vol beloftes die niet nagekomen werden, chaos, verdriet, leugens en toch nog dat kleine beetje hoop. Mijn ouders kwamen tot een beslissing, het kon zo niet meer verder, ze gingen uit elkaar. De scheiding verliep goed, m’n vader is twee straten verderop gaan wonen en ik was opgelucht, zou alles toch beter worden? Jammer genoeg werd het alleen maar erger. Mijn vader kon niet alleen zijn en is meer gaan drinken. De weinige dagen dat we daar waren was hij álsnog dronken. Nu was er geen volwassene meer bij en stonden we er dus helemaal alleen voor. We hadden een afspraak met m’n moeder: als hij dronken zou zijn, laten we het haar weten en komen we direct weer naar huis. Het is vaak gebeurd dat we ‘s nachts na veel geruzie weer naar huis zijn gekomen. Moeder van slag, ouders ruzie, papa niet meer zien dat weekend. M’n broertje en ik zijn er dus over gaan liegen. Terwijl mijn moeder dacht dat het weken achter elkaar goed ging hebben wij het allemaal stilgehouden, we wilden niet méér problemen maken dan dat er waren en onze vader ‘beschermen’. We zorgden voor hem en trokken daarna ons eigen plan. Het klinkt raar, maar het ‘went’, wij wisten ook niet beter. 

De druppel was toch wel oud en nieuw. Wij waren bij m’n vader, hij had beloofd er wat leuks van te maken. Hij kwam naar beneden gestrompeld en zette twee oliebollen in de oven. Toen hij ze aan ons wilde geven liet hij de borden vallen en kon daarbij zelf ook niet op z’n benen blijven staan. Hij heeft z’n belofte weer gebroken, het is oudejaarsavond, mijn broertje is middernacht jarig, dit hoort léúk te zijn! We waren boos, verdrietig maar vooral ontzettend teleurgesteld. We zijn er vandoor gegaan en hebben de rest van de avond met z’n tweetjes alleen thuis gezeten. Het was genoeg, als dit niet zou stoppen zou mijn moeder zorgen dat m’n vader de voogdij over ons kwijt zou raken, hij zou ons nooit meer mogen zien. Dit heeft m’n vader wakker geschud. Hij is hulp gaan zoeken en is nu dus al een lange tijd clean. Hij doet ontzettend z’n best om een goede vader te zijn en dat is hij ook. Hij luistert naar ons, doet leuke dingen met ons, neemt veel tijd voor ons, hij is trots op ons en steunt ons in alles wat we willen doen. Als er vrienden langs zijn is m’n pa super aardig en grappig en ik hoor altijd van m’n vrienden dat ze m’n pa echt geweldig vinden. Dat doet me heel goed.  Hij is altijd al zo’n goede man geweest, de alcohol veranderde hem, nam hem over, maar zodra hij nuchter was was hij diezelfde goede man als nu. Hij kan nu normaal omgaan met drank. Ik ben trots op hem, we hebben in een korte tijd een hele hechte band opgebouwd, ik kan me geen andere vader wensen.

Al deze dingen hebben me gevormd tot wie nu ben. Ik ben heel snel volwassen geworden en het heeft me dingen geleerd en bepaalde wijsheden gegeven. Als je hetzelfde probleem hebt als ik, wil ik je iets meegeven: praat erover, zoek hulp. Als kind kun je je ouders niet van de drank afhelpen, hoe ze ook van je houden. Zoiets moet vanuit de verslaafde zelf komen. Hou rekening met jezelf en zorg ervoor dat je er zelf niet aan onderdoor gaat.

Er zijn verschillende websites te vinden speciaal gemaakt voor kinderen met drinkende ouders. Www.drankjewel.nl bijvoorbeeld. Hier staan tips en verhalen van andere leeftijdsgenoten op.

Wil jij ook graag jouw heftige verhaal delen op Girlscene? Stuur dan een mail met jouw verhaal naar info@girlscene.nl onder vermelding van: ‘Heftig verhaal of Leven met’.

Lees ook: